Samenvatting in tweets van KNVI-congres

Meer dan 700 informatieprofessionals komen vandaag samen in Nieuwegein op het congres van de KNVI, hun beroepsvereniging.
Ik ben daar niet bij, maar ben wel geïnteresseerd in wat daar allemaal wordt gepresenteerd.
Mijn vakgenoten zijn informatievaardig ;) en twitteren er lustig op los. Al snel was de hashtag #knvi2013 een van de trending topics vandaag.
Niet elke tweet is echter even relevant voor een groot publiek. De wel relevante verdienen het echter om (tijdelijk) te worden bewaard.
Vandaar dat ik mijzelf opwerp als 'tweetcurator' zodat de congresgangers en andere belangstellenden deze dag kunnen volgen of teruglezen.

KNVI-congres

Leve de Wiki(m/p)edianen!

Ruim vijf jaar geleden dacht ik als nieuwbakken bewerker tientallen Wikipedia-lemmata over hedendaagse klassieke componisten te verrijken met links. Deze verwezen naar de catalogus van de in augustus opgeheven Muziekbibliotheek van de Omroep. Dat leidde tot een fikse discussie met en tussen moderatoren, waarop ik deze activiteit teleurgesteld stopte.
Sinds kort ontstaan samenwerkingsverbanden tussen 's wereld belangrijkste online encyclopedie en landelijke kennisinstituten. Als medewerker van 's lands grootste bladmuziekbibliotheek besloot ik een andere manier te zoeken om de unieke informatie en content met Wikipedia te delen. Ik contacteerde daartoe DBpedia-specialist Gerard Kuys, maar het opgestarte traject strandde met de sluiting van de muziekbibliotheek en het ontslag van mij en mijn collega's.
Bij twee sollicitaties naar functies van Wikipedian-in-residence (WiR) - voortkomend uit mijn behoefte om informatie te verspreiden - bleek dat Wikipedia-kennis belangrijker was dan ik dacht. Om deze reden - maar zeker ook om te ontdekken of ik mijn diensten aan deze organisatie wil aanbieden - bezocht ik de Wikimedia Conferentie van eergisteren in Utrecht.

In zijn keynote speech beschreef Jan-Bart de Vreede (voorzitter van de Raad van Bestuur van Wikimedia) wat zijn organisatie allemaal doet, wat haar structuur is, voor welke uitdagingen ze staat en welke bedreigingen ze het hoofd moet bieden. Dit filmpje geeft daarvan een indruk. Ik kreeg het beeld van een informele, overzichtelijke vereniging met wereldwijde vertakkingen, waarin de leden veel inspraak kunnen hebben. Belangrijkste doel is het bundelen van kennis en het vrij beschikbaar stellen van betrouwbare informatie aan iedereen op aarde. Een flink contingent vrijwilligers draagt bij aan realisering van dit doel.
Vervolgens begon het programma dat op drie sporen liep. De keuze was niet eenvoudig, maar voor de lunch volgde ik lezingen bij het thema 'Wikipedia achter de schermen', daarna enkele in de categorie 'Wikipedianen aan het werk'.


In de eerste sessie presenteerden Olaf Janssen (Koninklijke Bibliotheek (KB)), Tim de Haan (Nationaal Archief (NA)) en Hay Kranen (de eerste Wikipedian in Residence) hun samenwerkingsproject. Dat moet leiden tot een grotere verspreiding van de informatie in de collectie van deze nationale instituten en de kennis daarover via 's werelds grootste online encyclopedie. Vanuit dat perspectief is Hay Kranen begonnen de KB- en NA-medewerkers vertrouwd te maken met Wikipedia.

Christian van der Ven (Brabants Historisch Informatie Centrum) en Ernest Verhees (Regionaal Archief Nijmegen) proberen - vooralsnog op eigen kracht - ook de informatie over en in hun instituten te delen via Wikipedia. In hun inspirerende presentatie toonden ze hoe ze dat doen, de vorderingen die ze daarbij maken en de problemen waarop ze stuitten. Vanuit de zaal kregen ze enkele tips.

Dan Entous (ontwikkelaar bij Europeana) presenteerde de indrukwekkende GLAMwiki Toolset. Daarmee kunnen leveranciers grote hoeveelheden fotomateriaal (en andere bestanden) uploaden. Het uitgekiende mapping-systeem zorgt ervoor dat de behorende metadata op een efficiënte, gestandaardiseerde manier worden verwerkt.

Na de uitstekende lunch begaf ik mij naar een andere zaal. Wikimedia Nederland-directeur Sandra Rientjes ging daar in op een rapport van onderzoeksbureau Motivaction dat onder meer concludeerde dat de werksfeer en onderlinge communicatie voor verbetering vatbaar zijn. Het is van het grootste belang dat beginnende en ervaren Wikipedia-bewerkers en andere vrijwilligers worden geworven en aan boord blijven.

Een manier daarvoor presenteerde Tim Moritz Hector, mentor bij de Duitstalige Wikipedia. Hij vertelde dat Wikimedia Duitsland bezig is een variant op het Teahouse van de Engelstalige Wikipedia te ontwikkelen. In die online locatie verwelkomt men nieuwe vrijwilligers op een laagdrempelige wijze. Men neemt ze virtueel aan de hand en beantwoordt al hun vragen. Hector stelt dat deze taak specifieke kwaliteiten vereist (publieksvriendelijkheid, geduld) en erkent dat het lastig is om daarvoor 'Wikipedianen' te interesseren.

Al bij al heb ik een aardige indruk gekregen van de organisatie achter Wikipedia en diverse andere wiki-producten. Ze bestaat uit bevlogen mensen die allen haar doel onderschrijven en belangeloos werken aan realisering daarvan. Men werkt vanuit een breed gedragen visie en heeft oog voor de eigen kwaliteiten (bereik, productiviteit), de verbeterpunten (werksfeer, vrouwenparticipatie en -onderwerpen) en de mogelijke bedreigingen (te weinig vrijwilligers, commerciële druk, subjectiviteit). Kortom, Wikimedia is een vereniging waarvan ik terecht lid ben geworden en waarvoor ik mij wil gaan inzetten. De komende tijd zal uitwijzen hoe.

Inmiddels zijn de meeste presentaties online te vinden
Een nog uitgebreider verlag publiceerde Christian van der Ven.

De NLimageFair 2013 in woord en beeld

Na een tweet van de organisatie (@nlimage) besloot ik de NLimageFair2013 in mijn woonplaats Haarlem te bezoeken. Het programma van het symposium in De Lichtfabriek was behoorlijk divers, maar de lezingen in de Turbinehal schatte ik in als het interessantst voor mij.

Tot voor kort werkte ik in de nu gedwongen 'slapende' Muziekbibliotheek van de Omroep, onder andere als beheerder van de omroeperfgoedwebsite Muziekschatten (die nu nog online is). In dat kader scande ik (vooral op verzoek) bladmuziek uit de collectie. Bij gebrek aan een organisatie die de auteursrechten kon regelen werd op dit terrein wel eens een risico genomen. Af en toe leidde dat tot een telefoontje van een componist/arrangeur, waarop diens compositie(s) weer van de website werd(en) afgehaald.

Via Pictoright had ik gelezen over “extended collective licensing” (ECL) en ik hoopte op deze dag meer over deze materie en ervaringen van andere erfgoedhoeders te horen. Dat zal voor een andere keer zijn. Er was niettemin genoeg belangwekkends.

Zo presenteerde Thaesis-consultant Ouke Arts zijn prikkelende visie op het beeldgebruik in 2020 aan de hand van talloze vernieuwende webinitiatieven.

Veel instellingen en bedrijven reageren op innovatieve concurrentie door nog meer aandacht te besteden aan de kwaliteit van wat ze al leveren. Het ontwikkelen van 'disruptieve businessmodellen' is een aanzienlijk geschikter reactie, aldus Arts.

De tweede spreker was informatierechtjuriste Charlotte Meindersma. Zij ging in haar betoog in op de verschillende vormen van auteursrecht (portretrecht, citaatrecht) en het belang van het maken van goede afspraken (vervat in licenties) tussen beeldmakers en beeldgebruikers. Haar duidelijke boodschap: 'Het openbaar maken van beeldmateriaal van derden is strafbaar'. In de rechtshandhaving blijkt meestal een schikking te worden getroffen, maar er zijn beeldmakers die met 'blafbrieven' en hoge claims hun recht willen halen.

Daphne Channa Horn is een liefhebber van gadgets en een van de vier Europeanen met een Google Glass. Met hulp van een vrijwilligster uit het publiek demonstreerde ze de mogelijkheden van deze mobiele computer in brilformaat en vertelde over de invloed die deze inmiddels op haar leven uitoefent.

Je kunt ermee het internet op, je sociale media en e-mail checken en direct posten alsmede bellen en fotograferen. Mits de kwaliteit van de camera verbetert ziet Horn veel mogelijkheden voor persfotografen. Het gebruik van de bril blijkt enorm wennen. Elke dag verlengde ze de tijd dat ze de bril gebruikte. Ook ervaart ze het gebruik als vermoeiend. Wat de privacy betreft; Google weet precies waar je bent en ze neemt de bril dan ook niet mee de slaapkamer in (ook al heeft ze die uitgezet...).

Een door Ruben Maes gemodereerde discussie tussen schrijver Kluun, Lars Boering (FotografenFederatie) en Charlotte Meindersma sloot het inhoudelijke deel van de middag af. Kluun publiceerde vanaf 2003 artikelen op zijn weblog waarbij hij foto's gebruikte die niet royaltyfree zijn. Daarin is hij niet de enige. Juridisch gezien is dat strafbaar en het leidde dan ook tot een aantal claims. In een rechtszaak wil hij echter paal en perk laten stellen aan de 'excessieve boetecultuur'. In de discussie betoogde Kluun dat de auteursrechtendiscussie de laatste jaren tot meer besef bij bloggers heeft geleid ten opzichte van de 'vrije' periode daarvoor. Opvallend vaak klonk het tegenargument dat 'elke Nederlander de wet behoort te kennen'.
Als hulp op het gebied van beeldrechten ontwikkelde de FotografenFederatie haar '10 geboden' voor het gebruik van foto's. Het veiligst is het gebruik van zelfgemaakte foto's ;).

Van (bijna) niets naar (bijna) alles

Het was al een relatief rustige avond in De Princehof - zeker vergeleken met het herfstweer buiten - maar aan tafel 2 werd het vlak voor het eindsignaal wel erg stil. Op tafel lag namelijk een zelfgepakte mahjong die de uitslag volkomen onverwacht nog danig veranderde.

Ik was de tweede speelronde van de Oostperiode overtuigend begonnen met een selfpick (van slechts 9 punten, maar toch). Daarna volgde een fase waarin Annet en José - mijn enige twee tafelgenoten - de mahjongs onder elkaar verdeelden. Toen ik vervolgens ook nog zo suf was een valse mahjong te maken kwam ik op flinke achterstand (196 resp. 127 punten) te staan. Van Jodocus - een niet bestaande vierde speler - kun je niet verliezen, dus besloot ik in het laatste spel alles of niets te spelen.

Mijn hand werd mooier en mooier en toen Annet de winnende steen - een ringen 7 - weggooide besloot ik die te negeren en voor een zelfgepakte mahjong te gaan. Met nog een steen of acht in de muur en drie minuten op de klok slaagde ik erin die ringen 7 zelf te trekken. Het resulteerde in een hand met de upper three en mixed triple chows waarvoor ik 36 punten liet noteren (had 37* moeten zijn). Met de klap haalde ik 176 punten in op mijn tafeldames en daarmee beroofde ik José van een welverdiend punt en Annet bijna nog van de al even verdiende tafelwinst.

*Aanvulling: van verschillende kanten (mahjonggoeroe Adrie van Geffen en mijn ervaren clubgenoot Harry Kal) kreeg ik te horen dat deze hand meer waard is dan 37 punten. Hun opmerkingen zijn natuurlijk volkomen terecht.

De juiste score is 43 punten: upper tiles: 24, mixed triple chows: 8, outside hand: 4, pure double chow: 1, all chows: 2, edge wait: 1, self drawn: 1, flowers: 2.

Wijze les: Het verdient aanbeveling je enthousiasme over een behaalde mahjong snel te temperen en je goed te concentreren op het tellen. Had ik dat gedaan zou ik de tafel hebben gewonnen (!).

Dank aan Adrie en Harry!

 

Deze tekst verscheen eerder op de website van mahjongclub Bamboe Acht (met afbeeldingen en de uitslag)

Hotsknotsbegoniamahjong

Er heerste een tamelijk uitbundige sfeer gisteravond in De Princehof, het 'speelhol' van onze club. Logisch; het zonnetje scheen, de meeste clubleden hadden genoten van een weldadige vakantie en men kon voor het eerst weer in clubverband zijn favoriete spel spelen. Dat betekende natuurlijk niet dat eenieder tijdens de vakantieperiode had drooggestaan. En petit comité (of zelfs iets groter) werd er nog flink wat afgemahjongd in juli en augustus..

Op de openingsavond stond de 'Go with the wong'-wedstrijd op het programma, onze variant op de Johan Cruijff-schaal. Met de clubkampioen (moi même), de vice-kampioen (Yvonne) en de Li-kampioen (Janie) en -runner-up (Bernadet) trof de fine fleur van Bamboe Acht elkaar aan een echte wedstrijdtafel, strijdend voor de eer.

Regelmatig begeleid door de kenmerkende schaterlach van José aan tafel 1 maakten deze vier toppers er een echte 'rommelpot' van. Of het onwennigheid, gebrek aan concentratie of juist een teveel aan wedstrijdspanning was ..? Pakken van de verkeerde kant van de muur, voortijdig een steen weggooien, foutief draaien na de oostenwindronde, een verkeerde chowsteen claimen, veel te kort punten tellen, de muur omgooien en tellen voordat alle stenen van de winnende hand zijn getoond... Zo gaven we onze mahjongversie van hotsknotsbegoniavoetbal ten beste.

Kennelijk hadden mijn tafeldames hiermee meer moeite dan ik, want halverwege stond ik op vijf mahjongs en als enige in de plus. Daarna steeg het spelniveau en verdeelden we de winnende handen iets eerlijker. Mijn zege kwam echter niet meer in gevaar. Uiteindelijk kwam de uitslag overeen met de volgorde in de play-offs. De wong is dus nog steeds met 'Abraham'.

Op deze eerste avond verwelkomden we wederom Amanda, Betty en Peter, die - ditmaal aan de hand van Jan - de smaak echt te pakken lijken te hebben. Ook Ellen en Henry gaven acte-de-présence. Waar Ellen het dansen straks weer laat prevaleren, zien we Henry dit seizoen waarschijnlijk veel vaker!

Op nu naar de nieuwe competitie!

Deze tekst verscheen eerder op de website van mahjongclub Bamboe Acht (met afbeeldingen en de uitslag)

Een memorabel NK (met een katertje)

Allemensen, wat kan zo'n mahjongtoernooi toch spannend zijn!
Gewoonlijk speel ik bij toernooien een zeer ondergeschikte rol, maar sinds ik Abraham heb ontmoet lijkt alles anders. Met de kampioensbroche opnieuw op de kraag van mijn overhemd schoof ik aan bij tafel 9 voor de tweede dag van het Open Nederlands Mahjongkampioenschap. Als tweede in het tussenklassement hoop ik minimaal de beste Nederlander te kunnen blijven en zo Nederlands Kampioen te worden.

Uwe Pekau (DLD), Christiane D'Angelo (FRA) en Serena Porrati (ITA) verwelkomden me hartelijk aan deze 'Europese' tafel. Er werd zeer verdedigend gespeeld, maar Serena slaagde er - ondanks twee remises - in haar tafelgenoten in de min te spelen. Een flinke self-pick van 25 punten in het 9e spel leverde daaraan de grootste bijdrage. Mijn klassement was gebaat bij een inhaalrace. Met drie mahjongs in de laatste vier spellen kwam die er ook, maar Serena (de uiteindelijke nummer 3) kreeg ik niet meer te pakken.

Na een veel rijkere lunch dan gisteren arriveerde ik aan tafel 11. Chris Janssen, Neil Corné en clubgenoot Harry (Kal) waren de tegenstanders. Na vier spellen stond ik op 120 punten, dankzij een mooie self-drawn mahjong. Langzaam maar zeker begon Harry aan die voorsprong te knabbelen, totdat hij na de westenwindronde twee puntje op mij voor stond (van je clubgenoten moet je het maar hebben ...). Werk aan de winkel dus! Met het mes tussen de tanden knokte ik me in het laatste spel langs de Huizenaar en bracht m'n totaal op 20 tafelpunten. Het aantal mahjongpunten is hoog genoeg om de kop te nemen. Stel je toch eens voor, Eric als Nederlands kampioen!

Mijn belangrijkste belager voor die prestigieuze titel was Bert Claessen, een veelzijdige, door de wol geverfde speler. Hij stond 2 tafelpunten en de nodige mahjongpunten op me achter. Opnieuw aan tafel 11 trof ik de landgenoten Ton Rijnders, Oscar van den Nieuwendijk en de Vlaming Rudi Kopmanis. Rudi's spel ligt mij gewoonlijk niet en zo ook nu. Helaas voor mij ontrolde zich - een statistisch bezien - zeer onwaarschijnlijk scenario. In (slechts) 12 zeer behoudende spellen slaagde ik er niet in ook maar een enkele mahjong te maken. Mijn tafelgenoten regen de mahjongs (m.n. self-picks) echter aan elkaar, mij naar een kansloze nederlaag spelend. Uiteindelijk werd de score van -170 me fataal. Bert scoorde twee tafelpunten en passeerde me op de ranglijst dankzij een hoger aantal mahjongpunten.

In de eindstand duikelde ik om dezelfde reden naar een zesde plaats, relativerend bezien een zeer knap resultaat (hahaha).
Aty, Harry, Jeroen, Nino, Wil en Yvonne wil ik danken voor de aanmoedigingen, de steun en het medeleven. Het is heerlijk om lid te zijn van deze club.

Deze tekst verscheen eerder op de website van mahjongclub Bamboe Acht (met afbeeldingen en de uitslag)

Een dag vol 'wong'

Na lange tijd - sinds ons eigen Valentijnstoernooi - stond er weer eens een echt toernooi in mijn agenda. Op de Tile Hog Dutch Open wordt in twee dagen beslist wie een jaar lang als mahjongkampioen door het leven gaat. Het afgelopen jaar was dat Chris Scheffler, die achter vier buitenlandse spelers als beste Nederlander eindigde.

Van onze club gaven - behalve ik - Aty, Harry Jeroen, Nino, Wil en Yvonne acte de présence. Eerstgenoemde haalde me van station Hillegom af en mooi op tijd arriveerden we in LCC Zevenkamp, de speellocatie in Rotterdam. De andere 74 deelnemers waren ook present.

Vandaag stonden vier - van in totaal zeven - speelronden op het programma. Ik begon aan tafel 3 en trof daar NMB-voorzitter Anton Kösters, de Duitse Cornelia Capito en Aleksandr Baboesjkin uit Sint-Petersburg. Nadat Anton en Aleksandr elkaar een mahjong gunden pakte ik er zelf twee. Dat leverde me een aardige buffer op, maar omdat ik in de volgende 8 spellen nog slechts een keer wist te scoren verdween die als sneeuw voor de zon. Anton wist uit geslagen positie terug te komen door de laatste drie spellen te winnen.

In de tweede ronde ontmoette ik drie landgenotes aan tafel. Om en om haalden Sonja Meulendijk en ik winnende handen. Jack'lien Pilgram en Ans Hoogland hadden het nakijken. Halverwege maakte ik driemaal op rij mahjong, wat me een voorsprong opleverde die ik niet meer uit handen gaf. Met 255 punten won ik de tafel, wat me deed stijgen naar een 9e plek in de tussenstand.

Daarna bracht het loopschema mij naar tafel 5, alwaar ik voor het eerst in mijn carrière Caroline Kopmanis, een bevallige Vlaamse, trof. Gelukkig wist ik al niet meer dat zij het toernooi vorig jaar won. Ook tegen haar landgenoot Jos Dermout (3e bij de recreanten op het Valentijnstoernooi) speelde ik nog niet eerder. Eveline Broers, tenslotte, is een soort Angstgegner voor me. Na 9 spellen stond ik laatste. Maar met mahjongs in de 10e, 11e en 12e spellen draaide ik de rollen volledig om. De mooiste was een zelfgepakte drie oplopende zuivere pungen waarmee ik 120 punten kon bijschrijven. Ik had de luxe dat zowel een bamboe 3 als een bamboe 6 me deze fraaie combinatie zou opleveren, het werd een bamboe 3. Ondanks een valse mahjong (slechts 7 punten...) kwam mijn tafelwinst niet meer in gevaar.

Met 10 tafelpunten (uit 12) naderde ik ongetwijfeld de top van het klassement. De Française Mélanie Moreau prijkte met 12 punten bovenaan. En laat nu uitgerekend zij aan tafel 7 zitten... Ook Frauke Roos (Dld) en Dennis Boekstaaf zijn sterke spelers. Frauke pakt gedecideerd de kop door een fraaie selfpick van lower tiles, maar na 8 spellen zitten we weer op een zakdoek. Mélanie scoort vervolgens flink met een door mij weggegooide steen en lijkt er met de buit vandoor te gaan. Op het moment suprême maak ik echter hoekstenenchows met een vijvenpaar. Als ik in het allerlaatste spel dan ook nog all types maak met drie verborgen pungen zijn de 4 punten in de tas.

Ik ben de koning te rijk en sta nu (2e!) in het tussenklassement!

Hopelijk blijft de wong nog wat langer blij me....

Deze tekst verscheen eerder op de website van mahjongclub Bamboe Acht (met afbeeldingen).