vrijdag 31 maart 2017

Reusachtige prestaties van Bamboe Acht

Dit weekend beleefden we een van de succesvolste toernooiresultaten uit de clubgeschiedenis. Van de 19-mans delegatie bereikten maar liefst drie Bamboe Acht'ers de competitie- en recreantenpodia bij de 9e editie van het Reus van Rotterdam-toernooi.
Eric leek het tot Reus te schoppen, maar moest zijn meerdere erkennen in de Vlaamse Reuzin Sophie Kemper. Wil won haar laatste partij van de dag en sprong in extremis naar de derde plaats. Bij de recreatieve spelers beklom Antoinette het podium met 11½ punt. Eric beschrijft hoe zijn toernooi verliep.

Na als toernooileider te hebben gefungeerd bij ons Valentijnstoernooi reisde ik met Luuk naar Rotterdam, gretig om na twee maanden weer zelf te spelen. De laatste toernooien (13 Wezen, Bondstoernooi, Kongrovers) bereikte ik steevast hoge klasseringen dus ik wilde van de kennelijke vorm/wong profiteren.
In de eerste speelronde trof ik Ronald, Anja van den Bogaart en Linda Mous (Reus-winnares in 2015). Ik begon met een zelfgepakte mahjong en dat bleek de opmaat voor een waterval van dergelijke mahjongs. Net toen Anja opstoomde besliste ik de partij met een selfpick van 43 punten. Dankzij de score van 255 punten prijkte ik direct bovenaan de tussenstand [correctie: in ronde 1 leidde Rudy Wong-Chung, red.].
In de tweede en derde rondes won ik ook mijn tafels overtuigend, eveneens met voor mij ongewoon hoge scores (resp. 220 en 207 punten). Kijkend naar de ranglijst vond ik mijn naam steeds op 1 terug (nummer 2 Sophie Kemper hield echter gelijke tred). Even flitste de gedachte aan de plaatselijke trots Feyenoord door mijn hoofd 'Vanaf de eerste speelronde aan kop en kampioen'. Jammer genoeg liep het (voor mij) anders.

Toen ik voor de laatste ronde naar tafel 8 liep werd ik verwelkomd door drie dames; Désirée Heemskerk won vorig jaar het toernooi, Nicole Haasbroek was een van mijn concurrenten voor de eindzege en Eugenie Teunissen voorkwam dat ik in november het 13 Wezen-toernooi op mijn naam kon schrijven. In het eerste spel gaf ik direct een mahjong weg aan Eugenie en meteen daarna aan Nicole. Hoewel Eugenies speelstijl me totaal niet ligt nam ik me voor rustig te blijven en me ook niet te laten afleiden door de dollende onderonsjes van Désirée en Nicole. In het vijfde spel wist ik een zuivere hand inclusief straat te verzilveren zodat ik weer licht in de plus kwam (en tweede achter Nicole).

Helaas kwam ik er daarna niet meer aan te pas. Het lukte me Désirée voor te blijven en ik had het geluk dat Eugenie in het laatste spel de 4 punten van Nicole afsnoepte. Nonchalant langs haar tafel lopend zag ik dat Sophie 2 punten had gescoord. Ik won het toernooi dus niet en voelde me zelfs niet zeker van een podiumplaats. Verrast en verheugd merkte ik dat ik het toch tot vice-kampioen had geschopt. En mijn vreugde nam nog toe toen bleek dat onze club nog meer prijswinnaars leverde. Een toptoernooi, kortom! Dank voor de organisatie ENMV!

maandag 21 november 2016

In Berlicum gebeurde het!

Sinds ik de enthousiaste verhalen van clubgenote Yvonne hoorde over het mahjongtoernooi in Portugal wil ik daar een keer spelen. Tijdens het Europees Kampioenschap in Straatsburg ontmoette ik Rui Machado, de organisator van dat veelgeprezen toernooi in levenden lijve; een uiterst vriendelijke man. Toen duidelijk werd dat het volgende EK in Portugal zou plaatsvinden besloot ik me toe te leggen op kwalificatie voor dat evenement in Póvoa de Varzim.
Op basis van het voorlopige quotum dat ons land van de EMA mag afvaardigen - 23 spelers - zou ik dus rond die plaats op de MCR-eindranking van dit seizoen moeten eindigen.
Tot aan de tweede dag van de door onze club georganiseerde Green Dragon Dutch Open (GDDO) verliep alles volgens plan. Ik had degelijke scores bij De Kongrovers en het Valentijnstoernooi en een hikje bij de Reus van Rotterdam. Na de eerste dag bij de GDDO stond ik 18e met 11 punten, maar vanaf dag twee tot en met het Skôn Spel-toernooi in oktober had de vorm mij op landelijk niveau helemaal verlaten (in de clubcompetitie waren de resultaten zeer wisselvallig). In Hengelo bereikte ik een dieptepunt door in een ronde tweemaal een valse mahjong te maken. Ik wist geen tafel meer te winnen en zag 'Portugal' aan de horizon verdwijnen.
Voorafgaand aan het Dertien Wezen-toernooi vond ik mijn naam op de ranking terug op een 37e plaats met 40 tafelpunten. Mijn eerstvolgende aftrekresultaat was 5 punten. Om te klimmen naar een kwalificatieplaats zou ik zeker op 46 à 47 punten moeten komen. Het was dus zaak om in Berlicum - de bakermat van mijn achternaam - minstens 11 tafelpunten te halen ( wat me in mei een keer was gelukt).
Dankzij mijn gejerimieer op de club en Facebook wist een flink aantal mahjongers van mijn kwalificatiewens. Of dit Jeroen, Dennis, Yvonne Heemskerk (ronde 1), Ria, José en Wil (ronde 2) en Bert, Piet en Ronald (ronde 3) heeft beïnvloed weet ik niet, maar na die ontmoetingen ging ik aan de leiding met 12 (!) tafelpunten. Mijn doel was dus al bereikt met nog een ronde te gaan... In die ronde trof ik Janie, Chris Scheffler en Eugenie. Eugenie en Chris verdeelden onderling de mahjongs, De twee Bamboe Acht'ers hadden niets in te brengen. In het laatste spel deed ik een ultieme poging de achterstand van 45 punten op Janie in te lopen en zo toch nog 1 punt te scoren. De benodigde bamboe 2 gooide ze inderdaad; 13 punten in de tas! Uiteindelijk kwam ik 13 mahjongpuntjes te kort voor een podiumplaats, maar daar kon ik niet om malen. Rui, ik kom eraan!

Deze tekst verscheen ook op de website van mahjongclub Bamboe Acht (inclusief uitslag en ranking)

woensdag 2 november 2016

DigiBird: crowdsourcing in vogelvlucht

Maandag was ik na langere tijd weer eens in Hilversum. Aanleiding was een tweet van de onderzoeks- en ontwikkelingsafdeling van het Instituut voor Beeld en Geluid, waarin een bijeenkomst werd aangekondigd over crowdsourcing bij erfgoedinstellingen. Bij crowdsourcing doet een instelling een beroep op de kennis van een (al dan niet voorgeselecteerde groep) internetgebruikers. Deze treden op als catalogiseerders, door gepresenteerde items van metadata te voorzien. Als oud-medewerker bij een instituut met cultureel erfgoed in de collectie - de Muziekbibliotheek van de Omroep - wekte dit onderwerp mijn interesse, met name voor muziekschatten.nl. Dat vogels in de projecten centraal staan maakte een en ander voor mij nog interessanter. Twee van mijn oud-collega's - Jan Jaap Kassies en Embert-Jan Messelink - deelden mijn nieuwsgierigheid en gedrieën togen we naar het veelkleurige gebouw naast het Mediapark.

Drie instituten presenteerden zich deze middag en alledrie bleken ze dit jaar een crowdsourcing-project over vogels te zijn gestart. Maarten Brinkerink (Beeld en Geluid R&D), Sander Pieterse (Naturalis, Xeno-canto) en Saskia Scheltjens (Rijksmuseum) vertelden over de projecten waarmee hun instituten bezig waren. Ze gaven daarbij antwoord op de vragen 'Waarom is crowdsourcing relevant voor mijn instituut?', 'Welke gereedschappen gebruiken we daar bij?' en 'Welke lessen hebben we tot nu toe geleerd?'.

Maarten Brinkerink vertelde van het project Spotvogel, dat was opgezet met het radio- en tv-programma Vroege Vogels. Liefhebbers kregen natuurfilmpjes te zien waaraan ze zo veel mogelijk relevante trefwoorden moesten toekennen. In het video labelling spel Waisda? streden ze tegen elkaar. 


Sander Pieterse presenteerde twee doorlopende projecten waarbij de internetgebruiker als leverancier van kennis, content en metadata fungeert: het Nederlands Soortenregister (waarmee Naturalis de biodiversiteit verzamelt, vastlegt en toegankelijk maakt) en Xeno-canto, een website met vogelgeluiden, verzameld en geannoteerd door vogelliefhebbers van over de hele wereld.

Saskia Scheltjens belichtte vanuit een bird's eye view het Accurator-platform van het Rijksmuseum, waar ze recent in dienst trad. Het museum werkte samen met Wikimedia voor het werven van een publieksgroep die hielp bij het determineren en metadateren van vogels op kunstvoorwerpen uit zijn collectie.


Chris Dijkshoorn van de Vrije Universiteit smeedde alle vorige sprekers inhoudelijk aaneen. Via DigiBird zullen de genoemde datasets met beelden, geluiden en video's van vogels uit de genoemde collecties met elkaar worden verbonden door het leggen van links en het ontwerpen van gebruiksvriendelijke interfaces. Ook hierbij zal het surfende publiek weer een wezenlijke rol gaan spelen.

De lessons learned die ik voor een eventueel toekomstig crowdsourcing-project meenam:
  • zorg voor een duidelijk beschreven gezamenlijk doel
  • benader liefst een niche van kenners of liefhebbers in plaats van een breed publiek
  • zorg voor stimuli die de crowd gemotiveerd houden (prijzen, ranglijsten, feedback, forum) 
  • het modereren van zaken die uit het proces naar voren komen vergt aandacht en tijd
  • maak duidelijk welke informatie je van de gebruikers wilt
Al bij al was het een leerzame middag.Aandachtspunt is nog wel de bekendheid van deze projecten.
Als vogelliefhebber die wel eens een vogelgeluid opzoekt kwam ik niet eerder in aanraking met www.xeno-canto.org.

Een neerslag van deze DigiBird-bijeenkomst is hier te vinden:








dinsdag 10 november 2015

Een gedenkwaardig 'dagje Hilversum'

'Er ligt prachtig materiaal. Dat mag niet weg', aldus Wimar Jaeger de cultuurwethouder van mediastad Hilversum in HilversumsNieuws. Hij refereerde aan de omroepmuziekcollectie en als een van de voormalige beheerders van die schat aan bladmuziek ontving ik zijn boodschap via de juiste golflengte. Me realiserend dat de wethouder die wetenschap baseerde op de mening van anderen nodigde ik  - mede namens mijn collega Jan Jaap Kassies - hem uit zelf te komen schatgraven.
Ik ontving een positieve reactie en eind september werd een afspraak gemaakt voor 9/11. Zijn rechterhand, programmamanager media Anne Visser zou hem vergezellen.
In de tussenliggende maand gebeurde er het een en ander. Maurits Haenen volgde, ad interim, SOM-directeur Stan Paardekooper op en het collectiedossier kwam in handen van manager bedrijfsvoering Rogier Hageman.
Ter introductie van de collectie en het eraan gekoppelde www.muziekschatten.nl maakte ik het volgende promotiefilmpje.

Toen we begonnen aan onze nostalgische wandeling langs de kilometers omroepmuziekgeschiedenis sloten drie persvertegenwoordigers - de zeer betrokken journalist Ingmar Meijer (HilversumsNieuws), fotograaf Bastiaan Miché en journalist/fotograaf Ben den Ouden (Gooi en Eembode) - zich bij ons aan.
Een flink gezelschap daalde zo af naar de rijkgevulde krochten van het MCO-gebouw.


De rondleiding startte bij de oudste partituren, daterend uit de 30-er jaren. Daaronder bevinden zich de handschriften van Hanns Eisler, die in 1933 enige tijd in Hilversum was. Vervolgens deden we de hoofdgroep 13-ensembles (van na de oorlog tot circa 1980) aan, met speciale aandacht voor het uitvoeringsmateriaal van de tv-serie Floris*. Via de salonmuziekcollectie en het repertoire van het Metropole Orkest stonden we stil bij het 'oude catalogiseren', met typemachine op cataloguskaartjes. Een substantieel deel van de 400.000 bladmuziektitels is namelijk nog niet op digitale wijze gecatalogiseerd. Het wel online ontsloten deel van de collectie deden we als laatste aan. We kwamen er niet meer aan toe om deze duidelijk aan Het Gooi gerelateerde stukken te tonen. De wethouder en zijn beleidsvrouwe waren namelijk - gesteund door SOM-directeur a.i. Haenen - al volop aan het brainstormen geslagen over een toekomst voor de omroepmuziekcollectie en andere moeilijk toegankelijke bladmuziekverzamelingen. Dat klonk Jan Jaap en en mij als muziek in de oren en daar hebben wij ook wel ideeën over :).

* 's Morgens vergezelde ik Jan Jaap tijdens zijn bezoek aan de 88-jarige schepper van die muziek, Jan Stoeckart, alias Julius Steffaro. Lees in dit kader ook: Het geheim van Floris.

maandag 21 september 2015

Het basisinkomen is te realiseren!

Henrick Fabius proclameert het Platform Basisinkomen
Afgelopen zondag toog ik naar discussiecentrum De Balie in Amsterdam voor een 'dagje basisinkomen'. 's Morgens stond de Algemene Ledenvergadering op de agenda. Maar voorafgaand daaraan presenteerden de vijf oprichtende organisaties het Platform Basisinkomen.
Nieuw Nederland Nu, EVS EcoVrede, Netwerk Politieke Innovatie, Dynamisch Nederland en de Vereniging Basisinkomen (VBi) herkennen zich in dezelfde definitie van het onvoorwaardelijk basisinkomen en besloten een convenant voor samenwerking op te stellen en te ondertekenen.
Organisaties en groeperingen die het basisinkomen propageren zijn van harte uitgenodigd zich aan te sluiten, zoals het European Anti Poverty Network nog dezelfde dag deed.
Tijdens de ALV bleek dat op diverse plaatsen in het land basisteams ontstaan voor het propageren van de goede zaak. Er werd levendig gediscussieerd over de vraag of de Vereniging de nadruk zou moeten leggen op de maatschappelijke implicaties (o.m. verbreding van het begrip 'werk') boven de financiële onderbouwing van het onvoorwaardelijk basisinkomen. De vergadering vond merendeels van wel.
bestuurslid Willem Gielingh presenteert het werkplan
'Volg je hart, gebruik je hoofd!'
De middag bestond uit een congres met de prikkelende titel 'Het basisinkomen is te realiseren!' Onder leiding van bestuurslid Joeri Oltheten gaven drie sprekers hun visie op deze stelling.
Ger Jaarsma (Nederlandse Kredietbank) is naar eigen zeggen een van de weinige VVD'ers die voor een basisinkomen zijn. Hij plaatste tenzij's bij de stelling. Zo vindt hij dat een rigoreuze wijziging van het sociale en fiscale stelsel nodig is. Het basisinkomen kan daarvan dan een uitvloeisel zijn. Langs politieke weg is die stelselwijziging alleen mogelijk wanneer er ruimte is voor visionaire, bevlogen mensen als Marga Klompé, de invoerster van de Algemene Bijstandswet. Deze is inmiddels ver verwijderd van de oorspronkelijke bedoeling. De meeste echte veranderingen beginnen echter 'bottom up'.
Gerrit van der Meer (Landelijke Cliëntenraad) is ook voorstander van een basisinkomen. Hij vindt dat iedereen recht heeft op een menswaardig bestaan en het maken van eigen keuzes (niet in het keurslijf van uitkeringsinstanties). ' 'Met verstikkende bureaucratie duwen we mensen uit de maatschappij. Ik hoop dat het basisinkomen omgekeerde effect heeft.'
Hij noch Jaarsma geloven in de veelgehoorde tegenwerping 'maar dan gaat niemand meer werken'. Werken zou sowieso moeten worden uitgebreid met mantelzorg, opvoeding en vrijwilligerswerk. Zonder zich daarvan bewust te zijn onderschreef Van der Meer de tendens van de ochtenddiscussie: 'Begin de discussie over het basisinkomen niet bij de cijfers, want daar gaat die dan ook stoppen. Daar komen we namelijk niet uit.'
Joost van Tiel (schuldhulpverlener in Utrecht) schilderde hoe het huidige sociale stelsel tot veel betalingsproblemen en stress leidt. Hij zou zijn klantenkring graag zien verkleinen door invoering van het basisinkomen.

vnlr Van der Meer, Jaarsma, Van Tiel en discussieleider Oltheten
Op een vraag van VBi-voorzitter Ad Planken naar hoe men het onvoorwaardelijk basisinkomen bij de politiek op de agenda te krijgen gaven de heren het advies om de invalshoek aan te passen aan de politieke signatuur van de ontvangende partij.
Nieuwsgierig naar de stand van zaken in Leeuwarden - waar men een experiment wil doen met een doorsnee van de bevolking (i.p.v. de experimenten met een regelarme bijstand) - sprak ik onder meer met Petra Vlutters (steunfractie PAL Groenlinks). Zij is vol vertrouwen dat het experiment op voldoende politieke steun kan rekenen. Er wordt nu met name gezocht naar een goede manier om relevante en betrouwbare conclusies uit het experiment te kunnen destilleren.
Ik wens ze veel succes en blijf de ontwikkelingen volgen en verspreiden!


zaterdag 11 juli 2015

SP-politici onder indruk van omroepmuziekcollectie

Enkele Hilversumse politici gaven er de afgelopen weken blijk van te vermoeden welk een rijkdom huist in de kelders van het Muziekcentrum van de Omroep aan de Heuvellaan. In het 300 meter verderop gelegen Raadhuis noemde cultuurwethouder Jaeger de 'muziekschatten' als mogelijke speerpunt bij de profilering van Hilversum als mediastad. SP-raadsleden Nadine Terwiel en Bianca Verweij vielen hem direct bij (en roerden later de Twittertrom).
De Hilversumse kunst- en cultuurnota 2015-2020 'Metrum' spreekt in dezelfde bewoordingen (p. 28):
Hilversum wil de cultuurkwaliteiten voor muziek versterken: (...)
2. Het Muziekarchief van de omroepen in het MCO behouden, digitaliseren en publiek toegankelijk maken.
Op uitnodiging van ex-MCOMB-collega Jan Jaap Kassies en mij lieten SP-politici Terwiel en Verweij zich bijpraten over de collectie, haar bedreigde status en de mogelijkheden die ze biedt.
Jan Jaap, Nadine Terwiel & Bianca Verweij
Zoals wel vaker gebeurt wanneer gasten een kijkje in de kelders wordt gegund, raakten ook de dames in de ban van zoveel (historische) bladmuziek en de zorg waarmee die decennialang is bewaard en ontsloten.
PianodirectieTalloze partituurmappen werden geopend en titels, ensembles, componisten en arrangeurs herkend.
Het besef dat deze waardevolle collectie opnieuw tot leven moet worden gewekt groeide met de minuut. Nieuwe ideeën ontstonden spontaan. Voor ons als (voormalige) beheerders van al dat moois was het een feest om te merken hoeveel enthousiasme de collectie losmaakt.
Na een lange periode van zorgen en onzekerheid lijkt er nu hoopvolle beweging te ontstaan richting behoud, goede toegankelijkheid en nieuwe diensten.
Eind augustus nodigen we de voltallige Hilversumse gemeenteraad uit in de hoop nog veel meer geestdrift op te roepen.
Eric van Balkum

Cataloguskaartjes

Deze blogbijdrage verscheen tezelfdertijd op www.muziekschatten.nl

maandag 1 december 2014