Posts tonen met het label Europees Kampioenschap. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Europees Kampioenschap. Alle posts tonen

maandag 21 november 2016

In Berlicum gebeurde het!

Sinds ik de enthousiaste verhalen van clubgenote Yvonne hoorde over het mahjongtoernooi in Portugal wil ik daar een keer spelen. Tijdens het Europees Kampioenschap in Straatsburg ontmoette ik Rui Machado, de organisator van dat veelgeprezen toernooi in levenden lijve; een uiterst vriendelijke man. Toen duidelijk werd dat het volgende EK in Portugal zou plaatsvinden besloot ik me toe te leggen op kwalificatie voor dat evenement in Póvoa de Varzim.
Op basis van het voorlopige quotum dat ons land van de EMA mag afvaardigen - 23 spelers - zou ik dus rond die plaats op de MCR-eindranking van dit seizoen moeten eindigen.
Tot aan de tweede dag van de door onze club georganiseerde Green Dragon Dutch Open (GDDO) verliep alles volgens plan. Ik had degelijke scores bij De Kongrovers en het Valentijnstoernooi en een hikje bij de Reus van Rotterdam. Na de eerste dag bij de GDDO stond ik 18e met 11 punten, maar vanaf dag twee tot en met het Skôn Spel-toernooi in oktober had de vorm mij op landelijk niveau helemaal verlaten (in de clubcompetitie waren de resultaten zeer wisselvallig). In Hengelo bereikte ik een dieptepunt door in een ronde tweemaal een valse mahjong te maken. Ik wist geen tafel meer te winnen en zag 'Portugal' aan de horizon verdwijnen.
Voorafgaand aan het Dertien Wezen-toernooi vond ik mijn naam op de ranking terug op een 37e plaats met 40 tafelpunten. Mijn eerstvolgende aftrekresultaat was 5 punten. Om te klimmen naar een kwalificatieplaats zou ik zeker op 46 à 47 punten moeten komen. Het was dus zaak om in Berlicum - de bakermat van mijn achternaam - minstens 11 tafelpunten te halen ( wat me in mei een keer was gelukt).
Dankzij mijn gejerimieer op de club en Facebook wist een flink aantal mahjongers van mijn kwalificatiewens. Of dit Jeroen, Dennis, Yvonne Heemskerk (ronde 1), Ria, José en Wil (ronde 2) en Bert, Piet en Ronald (ronde 3) heeft beïnvloed weet ik niet, maar na die ontmoetingen ging ik aan de leiding met 12 (!) tafelpunten. Mijn doel was dus al bereikt met nog een ronde te gaan... In die ronde trof ik Janie, Chris Scheffler en Eugenie. Eugenie en Chris verdeelden onderling de mahjongs, De twee Bamboe Acht'ers hadden niets in te brengen. In het laatste spel deed ik een ultieme poging de achterstand van 45 punten op Janie in te lopen en zo toch nog 1 punt te scoren. De benodigde bamboe 2 gooide ze inderdaad; 13 punten in de tas! Uiteindelijk kwam ik 13 mahjongpuntjes te kort voor een podiumplaats, maar daar kon ik niet om malen. Rui, ik kom eraan!

Deze tekst verscheen ook op de website van mahjongclub Bamboe Acht (inclusief uitslag en ranking)

vrijdag 1 augustus 2014

Europese Kampioenschap Mahjong: 161e van 204 deelnemers

We schrijven de morgen na de laatste dag van het Open Europees Kampioenschap en ik geniet nog uitgebreid na van een heerlijk toernooi. Vanuit de tuin van mijn paradijselijke B&B in Neumühl schets ik hoe ik een en ander heb beleefd.
Wil, Yvonne , Harry en ik - met 200 anderen - aantreden in de prestigieuze EK-arena, die voor de gelegenheid was opgebouwd in Straatsburg. In elf ronden van twee uur - verdeeld over drie dagen - maten we onze krachten met Chinezen, Japanners, Fransen, Italianen, Denen, Russen, Belgen en spelers van nog andere nationaliteiten.
Met sommige spelers heb je direct een klik, andere liggen je minder en met sommigen kun je gewoon geen woord wisselen (alleen handen schudden, vriendelijk knikken, en good luck uitwisselen).

De openingsceremonie op donderdagavond was een mooi gebeuren waarin mede-organisator Laurent Claudel de prachtige, door hem gemaakte introductiefilmjes aan elkaar reeg. Zijn partner Thierry Bourgeois heette iedereen welkom in het Frans, waarop Engelse, Japanse en Chinese vertalingen volgden.
Samen met het galadiner - waarvoor sommigen zich hadden opgetut in de gevraagde kleuraccenten oranje, blauw en wit - was het al een hele zit, die werd opgeluisterd door een illusionist. Diens afsluitende show liet ik daarom aan mij voorbijgaan.
De toernooidagen startten steevast om 7.30u met een lopend buffet, waarna een uur laten het echte werk begon. Ik had dus een bed & breakfast in Duitsland en genoot van het halfuurtje fietsen naar Pavillon Joséphine.
Aan de eerste tafel kwam ik Ivan (Spanje), Fabrizio (Italië) en de mij welbekende Alessia (Italië) tegen. Het eerste spel won ik met all pungs, reversible tiles en halverwege koesterde ik een kleine voorsprong. Maar de drie anderen haalden samen acht selfpicks en speelden me zo naar de laatste plaats.
In de tweede ronde wist ik vijf mahjongs te maken (w.o. twee selfdrawn), waarmee ik de tafel won. Extra opsteker was dat ik Peter Van Damme (België) wist te verslaan, wat me nog niet eerder lukte.
Daarmee waren de tafelpunten voor de eerste dag ook meteen geteld. In ronde 3 nam de uiterst vriendelijke Duitser Norbert in het laatste spel zoveel risico dat hij zijn tafelwinst verspeelde. Dat was nog tot daar aan toe, maar het kostte mij ook een zorgvuldig bijeengespeeld punt Ook in de vierde ronde noteerde men voor mij een nul, onder meer doordat ik een chicken hand maakte met de vierde ringen 6...

De tweede dag had een zelfde verloop. Ik begon weer slecht (tegen onder meer de latere Europees kampioen Michael Zahradnik): geen enkele mahjong, vier weggegeven en daarbij vijf selfpicks tegen en twee remises.
Een van mijn doelen was te winnen van mijn Franse vriendin Thérèse, die ik in de zesde ronde trof. Halverwege leek het daar van geen kanten op, maar daarna scoorde ik 5 mahjongs (twee selfdrawn) en stormde ik naar de zege.
Daarna volgde een partij tegen de sterke Edwin (Singapore) en twee bevallige en kundige dames: Caroline (België) en Giusy (Italië). Ik hield me uitstekend staande tot het moment dat ik met een wachtende hand letterlijk even achterover leunde en over het hoofd zag dat er nog een steen achter de muur schuilging; dode hand dus. Het kostte even tijd om dat leermoment ten volle te benutten en in die tijd maakte Caroline twee waardevolle selfpicks en gooide ik de andere twee elk een keer uit (zero points).
De achtste ronde leverde me een punt op, maar bij de start van het laatste spel had ik - met slechts 5 punten achterstand op Gerda (Nederland) - zelfs serieus zicht op een tweepunter. Ik bereikte daarin een wachtende hand. Die bleek Gerda ook te hebben en ik vond een waardeloze steen die zij echter goed kon gebruiken ...: 1 point.
De slotdag begon ik eens niet met een nul. Ik beleefde in die 9e ronde echter wel mijn 'worst moment'. In het vierde spel riep ik bij een snel verkregen concealed hand tevreden 'hu'. Ik had de punten al doorgegeven aan oostenwind Michele (Italie) toen Ingrid (Nederland) opmerkte dat twee tekens 2 en een tekens 3 geen geldige chow vormen. Dat was voor mij een onplezierige verrassing die me 60 punten kostte. Briesend en buffelend wist ik uiteindelijk de arme boodschapper weer in te halen: 1 punt.

Ik begon te merken dat veel spelers al wat moe begonnen te worden. Een van de symptomen is dat vaker een beroep wordt gedaan op de scheidrechters. Ik voelde me echter nog best fit en over mijn 10e ronde was ik echt tevreden. Ik trof daarin Gérard (Zwitserland, 3e op NK in Nieuw-Vennep), Joe (Frankrijk) en Koichi (Japan), die allen zeer verdedigend speelden. Ik besloot in de prudentie mee te gaan en slaagde erin slechts twee mahjongs weg te geven (voor mijn doen niet slecht). Ik stond op een solide 2e plaats achter klasbak Joe. Gérard moest in het laatste spel een selfpick van minimaal 16 maken om me nog een punt afhandig te maken. Ik stoof naar een wachtende chicken hand om hem die kans te ontnemen. Gelukkig zag ik op tijd dat ik twee dezelfde chows had en had dus nog tijd nodig om die echt wachtend te maken. In dat moment sloeg Gérard toe. Hij scoorde exact 16 punten (exclusief 3 bloemen) en liet me in shock achter...

Ik sloot het toernooi af met de gewenste 'bang' Aan tafel met uitsluitend vrouwen - Eti (Hongarije), Cathérine (Frankrijk) en Shi (Denemarken) - trok ik direct van leer. Met drie selfpicks in vier spellen raasde ik naar 181 punten. In de loop van het spel zakte in net onder de +100, maar boorde de ontstane hoop de grond in met opnieuw een zelfgetrokken mahjong. Geroutineerd speelde ik de partij uit (onder meer met twee remises).
De 161e plaats (op 204) - met 15 tafelpunten in 11 ronden - is natuurlijk niet iets om je voor op de borst te kloppen. Van de ontmoetingen met klassespelers denk ik echter flink wat te hebben geleerd, vooral op het vlak van verdediging. Hoe dan ook had ik deze ervaring voor geen goud willen missen. Op dus naar de volgende kwalificatie! :)
Graag bedank ik Wil (89e), Yvonne (136e) en Harry (190e) voor het echte teamgevoel (Kong 8 Bamboos eindigde als 42e), hun luisterende oren en het gezellige samenzijn. Daarnaast bedank ik de ooievaars op Paviljoen Joséphine voor hun inspirerende geklepper. En speciaal ook mijn grote dank aan Jan en Aty, die hun vakantie afstemden op het toernooi en zowel zaterdag als zondag kwamen supporteren!


Resultaten van de Bamboe Acht'ers op het OEMC 2014

Wil plaats 89 21 TP -42 mp (statistiek)

Yvonne plaats 136 17 TP -240 mp (statistiek)

Eric plaats 161 15 TP -363 mp (statistiek)

Harry plaats 190 11 TP -426 mp (statistiek)

Hier de volledige uitslag

Deze tekst verscheen eerder op de website van mahjongclub Bamboe Acht (met afbeeldingen)