We beleefden geen reguliere trainingsavond gisteren. Niet zo een waarop Wil, Jan en ik met een vooropgesteld doel opdrachten geven aan onze clubgenoten en er gedegen wordt geoefend. Dat Jan afwezig was speelde wel mee, maar twee anderen redenen waren bepalender.
Eerst was daar het speciale bezoek van Anton Kösters, de voorzitter van de Nederlandse Mahjong Bond. Hij kwam sfeer snuiven, horen welke zaken er in onze club leven en natuurlijk ook spelen. Anton deed een aantal tafels aan en sprak tussen het mahjongen door met de Bamboe Acht’ers. Gezien het feit dat in onze vereniging veel recreatieve spelers huizen hoopt hij ook dat een of meer recreanten bereid zijn zitting te nemen in het NMB-bestuur. Hij constateerde al eerder dat Bamboe Acht zijn zaakjes prima op orde heeft (aantal actieve leden, deugdelijk spel- en lesmateriaal, goed georganiseerd, mahjongpromotie).
De meeste opwinding veroorzaakte echter de terugkomst van onze drie WK-gangers, Yvonne, Jeroen en Wil. Ze stalden hun trofeeën en andere curiosa uit op twee aparte tafels en vertelden enthousiast van hun belevenissen, zoals Wil en Jeroen al schriftelijk deden op www.mahjongnews.com en Yvonne via de mail aan mij persoonlijk. Vol bewondering en soms ook wel een tikkeltje jaloers keken en luisterden we toe. Mahjongnews-eigenaar Martin Rep had zaterdag zijn correspondenten op Schiphol verwelkomd en hen met een mahjongsieraad beloond. Jeroen kreeg in China al een onderscheiding voor zijn verdienste op het gebied van mahjongpromotie als organisator van de WK in Utrecht in 2010. En laureaat Yvonne kreeg voor haar prestaties in de landenploeg en haar viermansteam een medaille respectievelijk een fraai mahjongspel. Ze vertelde dat ze, in plaats van haar op zich al uitstekende 17 plek, afstevende op een sensationele 7 plaats. Met een grote voorsprong leidde ze in de laatste ronde toen haar Duitse tafelgenote een zelfgetrokken mahjong maakte van 160 punten. Yvonne gooide daarna ook nog de winnende steen voor een ander weg en weg ook was haar tafelwinst. Maar ja, dat is mahjong. Je weet nooit hoe lang de wong op je schouder blijft zitten.
Bij mijn tafelgenote Wil P. was dat gisteravond tamelijk lang. In de mahjongreeks (vier op ’n rij) die dit kersverse lid scoorde zat een zelfgepakte met vier verborgen pungen waarvan drie opeenvolgende (mixed, dus het viel nog mee …). Wil viel van de ene verbazing in de andere en kon de slaap vast een tijdje niet vatten. Hoewel de hoogstehandtrofee op een trainingsavond niet te winnen valt kreeg ze die toch mee. Dat was ook nog eens onterecht zo bleek want Kanna toverde deze mahjong uit de hoge hoed (zie foto onder) met voorzitter Anton aan haar tafel, die 107 punten noteerde.
Als gezegd, het was een bijzondere trainingsavond.
Deze tekst verscheen(met foto's) eerder op de weblog van mahjongvereniging Bamboe Acht.
woensdag 7 november 2012
donderdag 25 oktober 2012
Grace à Twitter (2)
Schreef ik in de vorige bijdrage al over een unieke ervaring dankzij Twitter, vrij snel daarna kan ik weer in de pen klimmen voor een leuk avontuur via hetzelfde medium.
Een van mijn favoriete zangers is de soms stugge Ier Van Morrison. Recentelijk verscheen van hem een nieuw album getiteld Born to sing: No plan B.
Op Twitter zag ik gisteren een tweet voorbijkomen van Jan-Willem Roodbeen, presentator van de Roodshow op Radio 2. Via 'CD van jou, cd van mij' maakte men kans Morrisons nieuwe album te winnen. Ik gaf te kennen die cd wel te willen hebben, maar dat ik niet wist waarvoor die titel van een Acda & De Munnik-lied stond.
Het bleek een popquiz te zijn en voor zoiets ben ik wel te porren, dus stuurde ik op verzoek een mailtje. Vandaag werd ik direct gebeld of ik wilde meedoen, want het was de laatste dag dat de betreffende cd te winnen was. Ik was toevallig vrij dus ik stemde enthousiast in. Zowel de kandidaat als de presentator zetten drie cd's als prijzen in. Het aantal correct beantwoorde vragen bepaalt hoeveel de kandidaat krijgt of moet afstaan (dat laatste voor een veiling met een goed doel).
Terug van een lekkere boswandeling werd ik gebeld met drie muzikale vragen, die niet zo moeilijk waren dat ik het antwoord niet wist.
Binnenkort ontvang ik dus drie cd's: naast de genoemde zijn dat Bang Bang Boom Boom van Beth Hart en Miss Montreals I am Hunter. Opnieuw: Grace à Twitter.
Een van mijn favoriete zangers is de soms stugge Ier Van Morrison. Recentelijk verscheen van hem een nieuw album getiteld Born to sing: No plan B.
Op Twitter zag ik gisteren een tweet voorbijkomen van Jan-Willem Roodbeen, presentator van de Roodshow op Radio 2. Via 'CD van jou, cd van mij' maakte men kans Morrisons nieuwe album te winnen. Ik gaf te kennen die cd wel te willen hebben, maar dat ik niet wist waarvoor die titel van een Acda & De Munnik-lied stond.
Het bleek een popquiz te zijn en voor zoiets ben ik wel te porren, dus stuurde ik op verzoek een mailtje. Vandaag werd ik direct gebeld of ik wilde meedoen, want het was de laatste dag dat de betreffende cd te winnen was. Ik was toevallig vrij dus ik stemde enthousiast in. Zowel de kandidaat als de presentator zetten drie cd's als prijzen in. Het aantal correct beantwoorde vragen bepaalt hoeveel de kandidaat krijgt of moet afstaan (dat laatste voor een veiling met een goed doel).
Terug van een lekkere boswandeling werd ik gebeld met drie muzikale vragen, die niet zo moeilijk waren dat ik het antwoord niet wist.
Binnenkort ontvang ik dus drie cd's: naast de genoemde zijn dat Bang Bang Boom Boom van Beth Hart en Miss Montreals I am Hunter. Opnieuw: Grace à Twitter.
Mijn dochter filmde het telefoongesprek
zondag 14 oktober 2012
Grace à Twitter
Een ruim jaar geleden maakte ik kennis met een zangeres uit Zutphen. Dat ging niet op de gebruikelijke weg maar via het sociale medium Twitter. Ik gebruik Twitter voornamelijk om de diensten van de Muziekbibliotheek van de Omroep te verspreiden, maar ditmaal raakte ik privé met een vocaliste aan de praat over kapla, de houten speelgoedplankjes (voor zover dat gaat in 140 tekens incl. spaties). We bleken zoons te hebben van dezelfde leeftijd en gedeelde voorkeuren voor o.a. het vrijeschoolonderwijs, de Wadden en de Franse taal. We gingen elkaar volgen en elkaars boodschappen lezen. Langzamerhand leer je elkaar zo een beetje kennen.
Anderhalve maand geleden vierde mijn moeder haar 70e verjaardag met vaartocht in Broek op Langedijk een etentje in Kolhorn. Die leeftijd bereik je niet elke dag en ik ging daarom op zoek naar een origineel cadeau. Iemand van 70 heeft eigenlijk alles al en wat zo iemand nog niet heeft wil hij waarschijnlijk niet.
Mijn moeder heeft ook iets met de Franse taal en opeens bleek één plus één twee.
De zangeres is namelijk gespecialiseerd in Franse chansons. Op basis van een kort fragment op haar website informeerde ik of zij te engageren zou zijn en toen daarop zij bevestigend antwoordde, collecteerde ik in de familie om een verjaardagsconcert te kunnen organiseren. Mijn moeder reageerde enthousiast toen we haar het optreden zingend - op de melodie van La montagne van Jean Ferrat - aanboden.
Anderhalve maand geleden vierde mijn moeder haar 70e verjaardag met vaartocht in Broek op Langedijk een etentje in Kolhorn. Die leeftijd bereik je niet elke dag en ik ging daarom op zoek naar een origineel cadeau. Iemand van 70 heeft eigenlijk alles al en wat zo iemand nog niet heeft wil hij waarschijnlijk niet.
Mijn moeder heeft ook iets met de Franse taal en opeens bleek één plus één twee.
De zangeres is namelijk gespecialiseerd in Franse chansons. Op basis van een kort fragment op haar website informeerde ik of zij te engageren zou zijn en toen daarop zij bevestigend antwoordde, collecteerde ik in de familie om een verjaardagsconcert te kunnen organiseren. Mijn moeder reageerde enthousiast toen we haar het optreden zingend - op de melodie van La montagne van Jean Ferrat - aanboden.
Een datum werd gevonden en zo kwam het dat ongeveer 40 genodigden vanmiddag in het fraaie kerkje in haar woonplaats kwamen luisteren naar Sous le charme, bestaande uit de innemende alt-mezzo Ineke van der Borg en de al even vriendelijke gitarist Eduard Peelen (naamgever van de rockband Van Peelen).
Ineke had me vooraf de 24 chansons op haar repertoire gestuurd, waaruit ik 18 - merendeels serieuze - liedjes koos. Ondanks een onhandige verkoudheid reisde ze naar West-Friesland af. Ik was erg nieuwsgierig of de sympathieke indruk die ik via Twitter van haar had gekregen zou kloppen en hoe de gok zou uitpakken om een mij onbekende zangeres uit te nodigen. Het bleek een voltreffer!
Ineke heeft een heerlijk soepele stem,waarmee ze nooit op de grenzen van haar bereik stuitte. Begeleider Eduard leverde een passende, sfeervolle basis. Gesteund door een uitgebreid palet van gezichtsuitdrukkingen - Edith Piaf was daarbij nooit ver weg - weet ze de inhoud van de liedjes perfect over te brengen. Ze leidt ze bovendien kundig in, prettig voor hen die het Frans niet machtig zijn.
Haar repertoire bevat prachtige, gevoelige liedjes (hoe kan het ook anders bij chansons). Mijn favorieten waren Göttingen (Barbara), Petite Marie (Francis Cabrel) en Tous les garçons ... (Françoise Hardy). Indrukwekkend waren het a cappella uitgevoerde Y avait tant d'étoiles (Patricia Kaas) en de duizelingwekkende woordenstroom van Barbara's Mon enfance. Maar ook voelt Ineke zich thuis in enkele meezingers (bv. La ballade des gens heureux).
Mijn moeder bedankte me uitvoerig voor het organiseren van een onvergetelijke middag en het gros van de gasten sprak vol bewondering over Ineke's vocale kwaliteiten. Zo'n zangeres verdient een groter publiek!
En dit alles ... grace à Twitter.
woensdag 5 september 2012
Nieuw mahjongseizoen van start
Gisteravond zijn we officieel gestart met het mahjongseizoen 2012-2013. Als bestuurslid (een van de vijf) begon ik dat al op 20 augustus met een vergadering ten huize van voorzitter Wil. Daarin bepaalden we onder meer de speelagenda, stelden we de competitieopzet en de onderwerpen voor de eerste aflevering van de nieuwsbrief vast. Die viel een week voor de openingsavond bij de leden in de digitale brievenbus.
Net als voor de zomer carpoolde ik met José. Omdat ze zelf niet kon rijden nam ik plaats achter het stuur van haar automaat. Het was even wennen, dat rijden met slechts twee pedalen en zonder versnellingspook en ik denk dat ze opgelucht was toen ze ongedeerd weer thuis was ;).
Ik was zo vrij mijn twee kinderen mee te nemen naar De Princehof; Luuk om te spelen en Iris om te beoordelen of periodieke bardienst iets voor haar is. Ervaren barman Edwin leerde haar de kneepjes. De avond was de kinderen zeer goed bevallen.
Wil verwelkomde de 28 opgekomen leden en praatte ons bij. Vervolgens trakteerde Jeroen ons op een weetje over het edele spel, wat hij regelmatig van plan is te doen.
Er was nog een nieuwigheidje. Tijdens de seizoensopeningsavond spelen voortaan de kampioenen en vice-kampioenen van de Chu- en Li-competities met elkaar aan tafel 1. Deze variant op de Johan Cruijff-schaal heet bij Bamboe Acht 'Go with the wong'. Vice-Chu-kampioen Yvonne won deze erestrijd met overmacht.
Zaterdag houdt een octet (Aty, Harry, Jan, Janie, Jeroen, Nino, Wil en Yvonne) de Bamboe Acht-eer hoog op het eerste het beste toernooi, het Negen Poorten-toernooi in IJsselstein.
Zet 'm op, dames en heren!
Deze tekst verscheen eerder op de weblog van mahjongvereniging Bamboe Acht.
Net als voor de zomer carpoolde ik met José. Omdat ze zelf niet kon rijden nam ik plaats achter het stuur van haar automaat. Het was even wennen, dat rijden met slechts twee pedalen en zonder versnellingspook en ik denk dat ze opgelucht was toen ze ongedeerd weer thuis was ;).
Ik was zo vrij mijn twee kinderen mee te nemen naar De Princehof; Luuk om te spelen en Iris om te beoordelen of periodieke bardienst iets voor haar is. Ervaren barman Edwin leerde haar de kneepjes. De avond was de kinderen zeer goed bevallen.
Wil verwelkomde de 28 opgekomen leden en praatte ons bij. Vervolgens trakteerde Jeroen ons op een weetje over het edele spel, wat hij regelmatig van plan is te doen.
Er was nog een nieuwigheidje. Tijdens de seizoensopeningsavond spelen voortaan de kampioenen en vice-kampioenen van de Chu- en Li-competities met elkaar aan tafel 1. Deze variant op de Johan Cruijff-schaal heet bij Bamboe Acht 'Go with the wong'. Vice-Chu-kampioen Yvonne won deze erestrijd met overmacht.
Zaterdag houdt een octet (Aty, Harry, Jan, Janie, Jeroen, Nino, Wil en Yvonne) de Bamboe Acht-eer hoog op het eerste het beste toernooi, het Negen Poorten-toernooi in IJsselstein.
Zet 'm op, dames en heren!
Deze tekst verscheen eerder op de weblog van mahjongvereniging Bamboe Acht.
woensdag 27 juni 2012
Hackathon, een inspirerende bijeenkomst
In de afgelopen 30 jaar hebben mijn collega’s en ik een klein half miljoen databaserecords ingevoerd op basis van internationaal afgesproken regels en standaarden. Deze bibliografische beschrijvingen (metadata) ontsluiten een deel van de enorme collectie bladmuziek en de boeken over muziek die de Muziekbibliotheek van de Omroep bezit. Samen met een aantal hulptabellen - waarvan die voor de gestandaardiseerde namen (authority file) de belangrijkste is – vormen ze de webcatalogus.
Deze is voor elke online actieve wereldburger raadpleegbaar, maar om de informatie erin te vinden moet men wel weten dat de catalogus bestaat. Zoekmachines vinden onze metadata namelijk niet omdat de catalogus(software) dat niet toelaat. Inmiddels slagen we er via twee omwegen in om de zoekmachines te helpen in hun zoektocht naar gegevens:
- via muziekschatten.nl; we exporteerden de metadata van de 5000 gedigitaliseerde items bladmuziek uit de MB-collectie naar een open-source database (PostgreSQL).
- via artikelen op muziekbibliotheekvandeomroep.nl en onze Facebook-pagina leggen we relevante fastlinks naar de metadata in onze catalogus. De automatische zoekprocessen (zoekrobots) van de zoekmachines kunnen zo de metadata lezen en indexeren.
Dat vind ik echter niet genoeg. Ik zou de door ons zorgvuldig ingevoerde, betrouwbare gegevens graag beschikbaarstellen aan ieder die er het nut van inziet. Dankzij contact met Monika Lechner (Stichting DEN) en later Lotte Baltussen (Instituut voor Beeld en Geluid/Open Cultuur Data) ontdekte ik de waarde en mogelijkheden van open data-initiatieven. Helaas beschik ik niet over de technische bagage die ik meende nodig te hebben om tot daden te komen. Om me daar echter niet achter te blijven verschuilen bezocht ik op de vrije zaterdag de hackathon van Hack de Overheid, een collectief van experts op het gebied van open data en open data-toepassingen.
Op zo’n hackathon presenteren data-eigenaren (waarvan ik er als catalogiseerder/applicatiebeheerder dus een zou kunnen zijn) metadata in gestructureerd formaat (meestal xml) aan app-ontwikkelaars. Hier vind je daarvan voorbeelden. De ontwikkelaars beoordelen of ze daarmee creatief aan de slag kunnen (en eventueel mee te doen aan een competitie als die van Open Cultuur Data). Omdat ik niet direct iets te bieden had besloot ik me nuttig te maken als verslaggever
Zo bezocht ik in de ochtend een presentatie van Julia Kramer en Laura Wismans. Zij willen met de webtool toevalofniet.com besluitvormingsprocessen inzichtelijk maken op basis van relaties tussen politici, bedrijven en organisaties (denk aan old boys networks).
Na gesprekken met Maarten Brinkerink en Lotte Baltussen besluit ik de schroom van me af te gooien en serieus te gaan bekijken hoe de MCOMB-metadata nuttiger kunnen zijn. En dan .. op het moment dat ik die laatste woorden schrijf komt Hans Nouwens zijn Twitter-account @openarchief aan me laten zien. Vandaag voegde hij daar on the fly de vers gepubliceerde dataset van het Regionaal Archief Leiden aan toe. ‘Doe ik ook graag voor muziekschatten, omdat ik er blij van word’, aldus Hans.
In die stemming verliet ik ook de bijeenkomst.
Deze blogtekst verscheen eerder (met foto's op de Bibliotheek 2.0-community)
donderdag 31 mei 2012
Genieten in Parijs
Vrijdag 11 mei reisde ik per Thalys naar Parijs. Belangrijkste reden daarvoor was dat ik zou deelnemen aan het tweedaagse mahjongtoernooi. Dankzij Thérèse – een Française die ik via mahjongtime.com leerde kennen en die al bij mij logeerde tijdens twee edities van ons Valentijnstoernooi – kon ik van mijn bezoek aan de lichtstad een ruime week maken (vanaf woensdag zelfs met gezin).
Thérèse woont sinds een jaar in Villejuif en op de avond van mijn aankomst mocht ik haar begeleiden op een welkomstpartijtje voor nieuwe inwoners van de stad. Dat bestond uit een videopresentatie, een koud buffet en een voorstelling van reuzenmarionetten op het plein.
Openingsdag
Zaterdag en zondag stonden dus in het teken van mahjong. In Parijs kennen ze ook een ploegenprijs en voor de gelegenheid vormde ik een kwartet met Yvonne (de enige andere Bamboe Acht’er) aanwezig, Thérèse en Phong,een Vietnamese Fransman die ook in Heemstede meedeed.
Het toernooi begon met een leuke Powerpoint-presentatie, waarin de teams werden voorgesteld en elk kwartet de loopbriefjes kon komen halen. Mijn geluksnummer (7) beloofde veel wong, dacht ik.
In de eerste ronde ontmoette ik Sylvie, Aziz en Simon, de latere winnaar. Dat trio bleek serieus, vlot en stil te spelen. In de twee uur speelden we een complete partij. Op een bepaald moment verhoogde mijn hartslag flink toen ik zeer snel wachtend was met een prachthand: open pungs witte draken, ringen 9, oostenwind en verder paartjes westenwind en tekens 1.
De ‘honors’ vlogen over tafel maar juist die twee niet. Hoewel ik aardig kon meekomen begon ik met een ‘0’.
In ronde twee trof ik de zeer sympathieke Christophe, de grappige Alessia (de latere nummer 2) en de serieuze Kevin. Christophe begon met een self drawn mahjong met de allerlaatste steen van de muur. Daarna toonde hij zich zeer vrijgevig voor Alessia, te beginnen met een kleine drie draken en vervolgens een zuivere hand met pure shifted chows. De Italiaanse maakte zelf nog een tweelingenhand en verontschuldigde zich bij ons voor zoveel wong. Ik gaf weinig weg en met slechts een enkele mahjong scoorde ik 1 tafelpunt.
Hetzelfde resultaat behaalde ik in ronde drie, die Romain onbedreigd wist te winnen. In de veertien spelletjes ontpopte Pascale zich als de gulle geefster. Marie-Josée ontfutselde me in het laatste daarvan nog een tafelpunt. Romain scoorde op de eerste dag, net als Simon de volle 12 punten. Beide waren geduchte concurrenten voor onze eigen Yvonne, die weer eens ouderwets op dreef was. In restaurant Le rôtisseur wisselden zij, Thérèse en ik ervaringen uit, waarbij bleek dat ze 9 tafelpunten had binnengehaald (en ik dus 2).
Slotdag
Ook op zondag startte ik met een zeperd. Aan een bijna volledig Nederlandse tafel (Anton, Sohana en Parijse André) verdiende ik ook eigenlijk niet beter. Om tenminste een tafelpunt te halen had ik in het laatste spel een self pick nodig. Ik kreeg daarop een goede kans, wachtend als ik was met twee mahjongkansen. Toen Anton de bamboe 1 weggooide liet ik die nog dapper lopen, maar toen Sohana bamboe 4 aan haar aflegrij toevoegde kon ik de verleiding helaas niet weerstaan. Zo verdiende ik met een acceptabele score van -46 dus weer niets. Yvonne had weer een ronde gewonnen en prijkte op een vierde plek.
Tegen het einde van het toernooi braken voor mij betere tijden aan. In de vijfde ronde leek het daar aanvankelijk niet op. Na de oostenwindsessie stond ik weer op nul. Ludo en Olivier voerden daarin de boventoon. De zuidenwind had ik echter in derug, mede dankzij een sensationele pungenhand van alleen hoekstenen (enen en negens). En daarna ontspon zich een spannende en vooral vermakelijk strijd tussen Ludo en mij. Om en om haalden we mahjong en wisselenden van positie.Toen het mijn beurt weer was achtte Stefano echter het moment gekomen voor een self drawn mahjong waardoor Ludo zijneerste plek behield. Yvonne kwam me vertellen dat ze inmiddels een virtuele podiumplaats (3) had bereikt met haar vierde tafelwinst.
De laatste ronde bleek een geweldige afsluiter. In een uitheinige stemming maakten de veelvuldig gapende maar erg innemende Evi, de nog kiene Frédérique en de geinige een-tweetjes makende Vincent er een dolle boel van. Ik weigerde natuurlijk om achter te blijven :). In het twaalfde spel was ik wachtend op tekens 3 met een zuivere hand. Ik troke en bamboe 9 waarmee Frédérique mahjong maakte. Ik moest even verwerken dat ik de kans had gemist om haar in te halen, maar toen ik realiseerde dat ik haar een 13 wezen had geschonken verdween mijn teleurstelling als sneeuw voor de zon. Ik had ten slotte meegewerkt aan een gedenkwaardig moment tijdens dit goed georganiseerde en gezellige toernooi.
Yvonne behaalde uiteindelijk een prachtige vijfde plaats! (75 plaatsen boven mij…). Het team Bamboos & Orchids bezette uiteindelijk een 14e plaats.
Na de huldigingsceremonie gingen wij (Yvonne, Dimphy, Cees,Thérèse, Mei Hwa en ik) nog lekker eten. Mijn belangstelling ging uit naar de mysterieuze aanduiding Andouillette AAAAA. Ik begreep Thérèse’s uitleg maar half en besloot het te bestellen. Het gerecht bleek een pensworst die gelukkig iets beter smaakte dan die geurde… Ik zal het niet nogmaals bestellen, maar de Fransen zijn er dol op. Maar zeg niet dat ik u niet heb gewaarschuwd.
Deze tekst verscheen eerder op het weblog van Mahjongclub Bamboe Acht.
Thérèse woont sinds een jaar in Villejuif en op de avond van mijn aankomst mocht ik haar begeleiden op een welkomstpartijtje voor nieuwe inwoners van de stad. Dat bestond uit een videopresentatie, een koud buffet en een voorstelling van reuzenmarionetten op het plein.
Openingsdag
Zaterdag en zondag stonden dus in het teken van mahjong. In Parijs kennen ze ook een ploegenprijs en voor de gelegenheid vormde ik een kwartet met Yvonne (de enige andere Bamboe Acht’er) aanwezig, Thérèse en Phong,een Vietnamese Fransman die ook in Heemstede meedeed.
Het toernooi begon met een leuke Powerpoint-presentatie, waarin de teams werden voorgesteld en elk kwartet de loopbriefjes kon komen halen. Mijn geluksnummer (7) beloofde veel wong, dacht ik.
In de eerste ronde ontmoette ik Sylvie, Aziz en Simon, de latere winnaar. Dat trio bleek serieus, vlot en stil te spelen. In de twee uur speelden we een complete partij. Op een bepaald moment verhoogde mijn hartslag flink toen ik zeer snel wachtend was met een prachthand: open pungs witte draken, ringen 9, oostenwind en verder paartjes westenwind en tekens 1.
De ‘honors’ vlogen over tafel maar juist die twee niet. Hoewel ik aardig kon meekomen begon ik met een ‘0’.
In ronde twee trof ik de zeer sympathieke Christophe, de grappige Alessia (de latere nummer 2) en de serieuze Kevin. Christophe begon met een self drawn mahjong met de allerlaatste steen van de muur. Daarna toonde hij zich zeer vrijgevig voor Alessia, te beginnen met een kleine drie draken en vervolgens een zuivere hand met pure shifted chows. De Italiaanse maakte zelf nog een tweelingenhand en verontschuldigde zich bij ons voor zoveel wong. Ik gaf weinig weg en met slechts een enkele mahjong scoorde ik 1 tafelpunt.
Hetzelfde resultaat behaalde ik in ronde drie, die Romain onbedreigd wist te winnen. In de veertien spelletjes ontpopte Pascale zich als de gulle geefster. Marie-Josée ontfutselde me in het laatste daarvan nog een tafelpunt. Romain scoorde op de eerste dag, net als Simon de volle 12 punten. Beide waren geduchte concurrenten voor onze eigen Yvonne, die weer eens ouderwets op dreef was. In restaurant Le rôtisseur wisselden zij, Thérèse en ik ervaringen uit, waarbij bleek dat ze 9 tafelpunten had binnengehaald (en ik dus 2).
Slotdag
Ook op zondag startte ik met een zeperd. Aan een bijna volledig Nederlandse tafel (Anton, Sohana en Parijse André) verdiende ik ook eigenlijk niet beter. Om tenminste een tafelpunt te halen had ik in het laatste spel een self pick nodig. Ik kreeg daarop een goede kans, wachtend als ik was met twee mahjongkansen. Toen Anton de bamboe 1 weggooide liet ik die nog dapper lopen, maar toen Sohana bamboe 4 aan haar aflegrij toevoegde kon ik de verleiding helaas niet weerstaan. Zo verdiende ik met een acceptabele score van -46 dus weer niets. Yvonne had weer een ronde gewonnen en prijkte op een vierde plek.
Tegen het einde van het toernooi braken voor mij betere tijden aan. In de vijfde ronde leek het daar aanvankelijk niet op. Na de oostenwindsessie stond ik weer op nul. Ludo en Olivier voerden daarin de boventoon. De zuidenwind had ik echter in derug, mede dankzij een sensationele pungenhand van alleen hoekstenen (enen en negens). En daarna ontspon zich een spannende en vooral vermakelijk strijd tussen Ludo en mij. Om en om haalden we mahjong en wisselenden van positie.Toen het mijn beurt weer was achtte Stefano echter het moment gekomen voor een self drawn mahjong waardoor Ludo zijneerste plek behield. Yvonne kwam me vertellen dat ze inmiddels een virtuele podiumplaats (3) had bereikt met haar vierde tafelwinst.
De laatste ronde bleek een geweldige afsluiter. In een uitheinige stemming maakten de veelvuldig gapende maar erg innemende Evi, de nog kiene Frédérique en de geinige een-tweetjes makende Vincent er een dolle boel van. Ik weigerde natuurlijk om achter te blijven :). In het twaalfde spel was ik wachtend op tekens 3 met een zuivere hand. Ik troke en bamboe 9 waarmee Frédérique mahjong maakte. Ik moest even verwerken dat ik de kans had gemist om haar in te halen, maar toen ik realiseerde dat ik haar een 13 wezen had geschonken verdween mijn teleurstelling als sneeuw voor de zon. Ik had ten slotte meegewerkt aan een gedenkwaardig moment tijdens dit goed georganiseerde en gezellige toernooi.
Yvonne behaalde uiteindelijk een prachtige vijfde plaats! (75 plaatsen boven mij…). Het team Bamboos & Orchids bezette uiteindelijk een 14e plaats.
Na de huldigingsceremonie gingen wij (Yvonne, Dimphy, Cees,Thérèse, Mei Hwa en ik) nog lekker eten. Mijn belangstelling ging uit naar de mysterieuze aanduiding Andouillette AAAAA. Ik begreep Thérèse’s uitleg maar half en besloot het te bestellen. Het gerecht bleek een pensworst die gelukkig iets beter smaakte dan die geurde… Ik zal het niet nogmaals bestellen, maar de Fransen zijn er dol op. Maar zeg niet dat ik u niet heb gewaarschuwd.
Deze tekst verscheen eerder op het weblog van Mahjongclub Bamboe Acht.
woensdag 9 mei 2012
Debutante José pakt gedecideerd de titel
José zorgde gisteren voor een daverende verrassing door de finale om het clubkampioenschap te winnen. De zeven mahjongs van de debutante (!) waren haar tafelgenoten veel te machtig. Fons won na een spannende maar ook ontspannen strijd de titel in de Li-groep.
In een door Wil en Christien in Oosterse sfeer gebrachte De Princehofspeelden twee kwartetten de finalepartijen van de spannende Bamboe (Chu)- en Pruimenbloesem (Li)-competities. De matches vonden voor de gelegenheid plaats aan echte mahjongtafels. Spreekstalmeester Jan liet eerst de gewone stervelingen hun plaats aan tafel innemen. Zij begeleidden vervolgens met applaus de intocht der gladiatoren.
Eerst betraden Jeroen, Leny, Fons en Mieke de arena voor hun Li-finale om de door Jeroen beschikbaar gestelde trofee. Daarna volgden Harry, Yvonne, Aty en José, de vier beste Bamboe Acht'ers. Zij streden om de prestigieuze titel van clubkampioen en dus de opvolging van de helaas afgezwaaide Hans.
José en Fons namen beiden een vliegende start met waardevolle mahjongs. Daarna verschilde het spelverloop echter aanmerkelijk. Aan de Li-tafel scoorde Leny de meeste mahjongs (vijf), maar de door Fons zelfgepakte mahjong in het elfde spel en de twee andere telden zwaarder.
José begon met een self drawn mahjong en voegde daar in de volgende 15 spellen nog twee selfpicks en vier reguliere winnende handen aan toe. Ondanks het feit dat ze enkele keren ook flink wat punten doneerde stevende ze vrijwel onbedreigd op het kampioenschap af. Alleen na het zevende spel gaf ze de leiding even uit handen, om direct weer zelf een mahjong te pakken. Kort na haar overwinning in Rotterdam slaat de dit seizoen debuterende Haarlemse dus weer een belangrijke slag. Wat dat volgend seizoen moet worden ... (en dan spelen we op 2 juni ook nog ons eigen clubtoernooi).
Voorzitter Wil verzorgde de huldigingsceremonie. Aan alle acht de finalisten reikte ze een witte roos en een certificaat uit. Voor Fons was er een glazen creatie. Kampioen José ontving de door Christien gemaakte wisseltrofee en de Bamboe Acht-kampioensbroche. En zelfs voor de zeven andere tafelwinnaars had Wil een attentie!
Deze tekst verscheen eerder op het weblog van Mahjongclub Bamboe Acht.
In een door Wil en Christien in Oosterse sfeer gebrachte De Princehofspeelden twee kwartetten de finalepartijen van de spannende Bamboe (Chu)- en Pruimenbloesem (Li)-competities. De matches vonden voor de gelegenheid plaats aan echte mahjongtafels. Spreekstalmeester Jan liet eerst de gewone stervelingen hun plaats aan tafel innemen. Zij begeleidden vervolgens met applaus de intocht der gladiatoren.
Eerst betraden Jeroen, Leny, Fons en Mieke de arena voor hun Li-finale om de door Jeroen beschikbaar gestelde trofee. Daarna volgden Harry, Yvonne, Aty en José, de vier beste Bamboe Acht'ers. Zij streden om de prestigieuze titel van clubkampioen en dus de opvolging van de helaas afgezwaaide Hans.
José en Fons namen beiden een vliegende start met waardevolle mahjongs. Daarna verschilde het spelverloop echter aanmerkelijk. Aan de Li-tafel scoorde Leny de meeste mahjongs (vijf), maar de door Fons zelfgepakte mahjong in het elfde spel en de twee andere telden zwaarder.
José begon met een self drawn mahjong en voegde daar in de volgende 15 spellen nog twee selfpicks en vier reguliere winnende handen aan toe. Ondanks het feit dat ze enkele keren ook flink wat punten doneerde stevende ze vrijwel onbedreigd op het kampioenschap af. Alleen na het zevende spel gaf ze de leiding even uit handen, om direct weer zelf een mahjong te pakken. Kort na haar overwinning in Rotterdam slaat de dit seizoen debuterende Haarlemse dus weer een belangrijke slag. Wat dat volgend seizoen moet worden ... (en dan spelen we op 2 juni ook nog ons eigen clubtoernooi).
Voorzitter Wil verzorgde de huldigingsceremonie. Aan alle acht de finalisten reikte ze een witte roos en een certificaat uit. Voor Fons was er een glazen creatie. Kampioen José ontving de door Christien gemaakte wisseltrofee en de Bamboe Acht-kampioensbroche. En zelfs voor de zeven andere tafelwinnaars had Wil een attentie!
Deze tekst verscheen eerder op het weblog van Mahjongclub Bamboe Acht.
Abonneren op:
Posts (Atom)