In onze laatste wedstrijd in de najaarscompetitie troffen we de F1 van onze stadgenoot Schoten. Ranglijstjournalistiek gezien een pittige tegenstander die niet bijster veel scoort maar nog veel minder goals hoeft te incasseren.
Dat bleek ook duidelijk in het ochtendgloren nadat onze vaste scheidsrechter Bob het aanvangssignaal floot. Er ontspon zich een spannende strijd tussen twee gelijkwaardige tegenstanders. Beide aanvalslinies zaten in de tang bij de respectievelijke verdedigingen en om de doelkansen te tellen volstonden de vingers van een hand ruimschoots.
Het was typisch zo'n wedstrijd waarin we onze topscorer Roan zeer goed hadden kunnen gebruiken. Bij zijn afwezigheid konden we voorin niet echt een vuist maken, dus probeerden we het met afstandschoten van specialist Rick. Eenmaal had de Schoten-keeper het erg lastig met zo'n poeier en leek Mehdi uit de rebound te kunnen scoren. De doelman was echter net iets sneller en hield zijn doel schoon.
Onze keeper moest wel een keer vissen. Na een van de weinige keren dat we de bal niet echt weg kregen produceerde een Schoten-speler een 'rommelschot' dat door alle benen en net buiten bereik van Tim in het net rolde. De geelhemden troffen ook nog eenmaal de paal toen Tim de bal naast wilde kijken, maar daarmee heb ik alle mogelijkheden wel genoemd.
Met drie nederlagen, een gelijkspel, zeven overwinningen en een doelsaldo van 50-15 eindigt DSS F3 op een vijfde plaats op de ranglijst. We kunnen tevreden de winterstop ingaan en hopen op een poule met tegenstanders als in onze laatste vijf wedstrijden. De wedstrijden tegen gelijkwaardige ploegen zijn ten slotte het spannendst en we leren er nog veel van ook.
Tot in het nieuwe jaar!
SEIZOENDETAILS
Verzamelplaats van blogteksten en webartikelen die ik elders publiceerde (m.n. over mahjong, (omroep)muziek en pupillenvoetbal)
Posts tonen met het label pupillenvoetbal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label pupillenvoetbal. Alle posts tonen
zondag 11 december 2011
zondag 4 december 2011
Koploper geklopt
Op een waarop je qua weer liever in je bed blijft liggen togen we naar de ongeslagen koploper Bloemendaal F3. Wonder boven wonder klaarde het precies voor de aftrap op en werden we zelfs af en toe beschenen door een aarzelend zonnetje.
Luuk had vrijdag z'n voet verzwikt en kon volgens eigen zeggen absoluut niet meespelen. Zonder wissels (8 tegen 8) speelden zijn teamgenoten een puike wedstrijd waarin alle zeven doelpunten in de tweede helft vielen. Met zeer goed combinatievoetbal kregen we voldoende kansen om in de eerste helft al te scoren; zo raakten we na 5 minuten al de Bloemendaalse lat. Aan de andere kant redde Tim Z. een paar keer knap en maakte Tim K. al in eerder stadium enkele dreigende situaties onschadelijk.
In de tweede 20 minuten regende het goals en gelukkig telden de meeste voor ons. De eerste goal was echter voor Bloemendaal. Achter een snoeihard schot kreeg Tim de hand nog, maar omdat de bal toch in het doel verdween wilde hij dat hem dat niet was gelukt. Gelukkig verdween de felle pijn na een korte rustpauze en kon hij verder keepen.
Toen stonden we echter al met 1-2 voor na goed doorgaan van Bas en door een eigen doelpunt dat volgde op een daverend schot tegen de lat van Sven. De DSS'ers gingen alleen maar beter spelen en Bloemendaal - onwennig door een achterstand - had het niet meer. Mehdi kreeg de bal op links van Rick, speelde hem na een passeerbeweging op Merlijn, die een mooie pass op Roan in huis had. Roan hoef je niet te leren hoe in te schieten: 1-3. Kort daarop stoomde Bas op eigen kracht richting goal om feilloos af te ronden: 1-4. Het gegroeide zelfvertrouwen kwam het best tot uiting in een geweldig afstandschot van Roan waarop de Bloemendaaldoelman geen enkel antwoord kon hebben.
Onder het toeziend oog van hockeylegende Floris Jan Bovelander wist de koploper nog eenmaal te scoren toen de concentratie bij ons wat weg was. Hyperblij en trots vierden we de verdiende zege op de waarschijnlijke kampioen. Waarom zouden we volgende week dus niet kunnen winnen tegen de nummer twee (Schoten F1)?
SEIZOENDETAILS
Luuk had vrijdag z'n voet verzwikt en kon volgens eigen zeggen absoluut niet meespelen. Zonder wissels (8 tegen 8) speelden zijn teamgenoten een puike wedstrijd waarin alle zeven doelpunten in de tweede helft vielen. Met zeer goed combinatievoetbal kregen we voldoende kansen om in de eerste helft al te scoren; zo raakten we na 5 minuten al de Bloemendaalse lat. Aan de andere kant redde Tim Z. een paar keer knap en maakte Tim K. al in eerder stadium enkele dreigende situaties onschadelijk.
In de tweede 20 minuten regende het goals en gelukkig telden de meeste voor ons. De eerste goal was echter voor Bloemendaal. Achter een snoeihard schot kreeg Tim de hand nog, maar omdat de bal toch in het doel verdween wilde hij dat hem dat niet was gelukt. Gelukkig verdween de felle pijn na een korte rustpauze en kon hij verder keepen.
Toen stonden we echter al met 1-2 voor na goed doorgaan van Bas en door een eigen doelpunt dat volgde op een daverend schot tegen de lat van Sven. De DSS'ers gingen alleen maar beter spelen en Bloemendaal - onwennig door een achterstand - had het niet meer. Mehdi kreeg de bal op links van Rick, speelde hem na een passeerbeweging op Merlijn, die een mooie pass op Roan in huis had. Roan hoef je niet te leren hoe in te schieten: 1-3. Kort daarop stoomde Bas op eigen kracht richting goal om feilloos af te ronden: 1-4. Het gegroeide zelfvertrouwen kwam het best tot uiting in een geweldig afstandschot van Roan waarop de Bloemendaaldoelman geen enkel antwoord kon hebben.
Onder het toeziend oog van hockeylegende Floris Jan Bovelander wist de koploper nog eenmaal te scoren toen de concentratie bij ons wat weg was. Hyperblij en trots vierden we de verdiende zege op de waarschijnlijke kampioen. Waarom zouden we volgende week dus niet kunnen winnen tegen de nummer twee (Schoten F1)?
SEIZOENDETAILS
zaterdag 26 november 2011
Verkeerde kant van de score
Het is ongemeen spannend in poule 9 van de 3e klasse. Voorafgaand aan de wedstrijd tegen Alliance '22 F2 zag de top-5 er zo uit: Bloemendaal F3 (8-22), Waterloo F1 (8-19), DSS F3 (8-19), Schoten F1 (8-19) en Alliance F2 (8-18). Met de ploeg uit Haarlem Zuid-West troffen we dus weer een serieuze concurrent.
Fietsend met Luuk langs de randweg richting LifeFit Centre bleek de zuidenwind flink tegen te blazen. Een van de helften (de eerste zo bleek) zouden we misschien kunnen profiteren van de forse rugwind via afstandpoeiers van onze specialisten Rick, Roan, Mehdi en ook Bas. Keeper Tim Z. kreeg het advies de bal in de eerste 20 minuten zo ver mogelijk uit te trappen, wat hij erg goed deed.
Alliance bleek zoals verwacht niet voor de poes. Ze speelden verzorgd voetbal en de wedstrijd ging gelijk op. Door een uitgekiend schot kwamen ze op voorsprong, maar al vlot maakten we de gelijkmaker. Mehdi was zo alert een verkeerde terugspeelbal op te pikken en die op eigen kracht tot doelpunt te promoveren: 1-1.
Toch lukte het de zwartgroenen om nog voor rust opnieuw te scoren. Tim K. kreeg een onopzettelijke beuk in een stevig duel om de bal, de scheidsrechter liet doorspelen en Alliance was net even alerter: 2-1.
In de tweede helft vochten alle DSS-ers voor elke bal; ook zij die balverlies wel eens wat makkelijk accepteren. Met de wind in de rug schoot nu Alliance wat vaker en sneller op doel, maar het duel kon nog alle kanten op.
Het was opnieuw Mehdi die de stand weer in evenwicht bracht. In een scrimmage bij het doel bleek hij de sterkste en scoorde zijn 12e competitiegoal. Samen met Roan is hij nu topscorer.
Gesteund door de wind kwam Alliance wat nadrukkelijker opzetten. Na eerst de kruising al te hebben geraakt wisten ze toch weer te scoren. Een vlammend afstandschot kwam te snel voor onze dappere keeper Tim.
Met nog een paar minuten op de klok ontketenden we nog een slotoffensief. Uit een van de corners die we verdienden kopte Rick op de lat. We kregen de bal er helaas niet meer in.
Goed geknokt, jongens! Tegen koploper Bloemendaal zullen we zaterdag opnieuw laten zien dat DSS F3 het elke tegenstander moeilijk kan maken.
SEIZOENDETAILS
Fietsend met Luuk langs de randweg richting LifeFit Centre bleek de zuidenwind flink tegen te blazen. Een van de helften (de eerste zo bleek) zouden we misschien kunnen profiteren van de forse rugwind via afstandpoeiers van onze specialisten Rick, Roan, Mehdi en ook Bas. Keeper Tim Z. kreeg het advies de bal in de eerste 20 minuten zo ver mogelijk uit te trappen, wat hij erg goed deed.
Alliance bleek zoals verwacht niet voor de poes. Ze speelden verzorgd voetbal en de wedstrijd ging gelijk op. Door een uitgekiend schot kwamen ze op voorsprong, maar al vlot maakten we de gelijkmaker. Mehdi was zo alert een verkeerde terugspeelbal op te pikken en die op eigen kracht tot doelpunt te promoveren: 1-1.
Toch lukte het de zwartgroenen om nog voor rust opnieuw te scoren. Tim K. kreeg een onopzettelijke beuk in een stevig duel om de bal, de scheidsrechter liet doorspelen en Alliance was net even alerter: 2-1.
In de tweede helft vochten alle DSS-ers voor elke bal; ook zij die balverlies wel eens wat makkelijk accepteren. Met de wind in de rug schoot nu Alliance wat vaker en sneller op doel, maar het duel kon nog alle kanten op.
Het was opnieuw Mehdi die de stand weer in evenwicht bracht. In een scrimmage bij het doel bleek hij de sterkste en scoorde zijn 12e competitiegoal. Samen met Roan is hij nu topscorer.
Gesteund door de wind kwam Alliance wat nadrukkelijker opzetten. Na eerst de kruising al te hebben geraakt wisten ze toch weer te scoren. Een vlammend afstandschot kwam te snel voor onze dappere keeper Tim.
Met nog een paar minuten op de klok ontketenden we nog een slotoffensief. Uit een van de corners die we verdienden kopte Rick op de lat. We kregen de bal er helaas niet meer in.
Goed geknokt, jongens! Tegen koploper Bloemendaal zullen we zaterdag opnieuw laten zien dat DSS F3 het elke tegenstander moeilijk kan maken.
SEIZOENDETAILS
zaterdag 19 november 2011
Geen 'Waterloo' bij Waterloo
Vorige week beëindigde ik mijn wedstrijdverslag met de zin "Als we volgende week de posities ook zo goed bezetten moet het mogelijk zijn om Waterloo F1 serieus partij de bieden".
Na de 6-1 nederlaag in de beker van twee weken gelden troffen datzelfde Waterloo in de competitie. Ditmaal waren we beter voorbereid en wist iedereen beter wat te doen. Vorige keer speelde de nummer 6 (Jan) een zo belangrijke rol in de fikse nederlaag dat het zaak was hem minder speelruimte te geven. Hoewel dit talent fysiek kleiner is dan al onze mannen keken ze huizenhoog tegen hem op. Uit het team kwam de suggestie om Sven op hem te zetten, iets dat ik ook al in mijn hoofd had. Sven vond het best, zeker als Bas hem zou helpen. Verder spraken we af dat de middenvelders wat dichter bij de eigen verdediging zouden blijven.
Net als in de bekerwedstrijd scoorden wij als eerste. Roan speelde Rick aan op zo'n 10 meter van het doel, waar die een van zijn befaamde afstandschoten losliet. De keeper kon er met geen mogelijkheid bij: 0-1.
De wat verdedigender taktiek maakte het de tegenstander moeilijker om bij ons doel te komen. Maar een solo-actie van de vaak ongrijpbare Jan deed Tim Z. toch vissen: 1-1.
Waterloo werd langzamerhand sterker, maar vooral Tim K. wist hun aanvallen vaak te onderbreken. Roodwitte Jan zwierf continu over het veld en vond feilloos de ruimtes. Voor rust scoorde hij nog tweemaal zodat we met achterstand van helft ruilden.
Verschillende van onze mannen informeerden daarin al naar de tegenstander van volgende week alsof ze wilden zeggen dat ze weinig vertrouwen meer hadden in een goed resultaat.
Roan zag het echter nog wel zitten en gaf zich op als vrijwilliger om de kleine Jan af te stoppen. Met Bas op doel en Tim Z. op Roans plek gaven we alles wat we nog hadden. Met veel geluk en puik keeperswerk hielden we de mannen uit Driehuis van scoren af.
Een beetje tegen het wedstrijdbeeld in verkleinden we de achterstand zelfs en hoe ...!! Uit een snelle counter kwam Mehdi in scoringspositie, zijn schot belandde voor de voeten van Merlijn. Die wist er niet echt weg mee, maar Tim Z. was ook meegelopen. De bal bleef in niemandsland liggen en Tim besloot in een fractie van een seconde tot een hakje. De bal rolde tergend langzaam vlak langs de paal het doel in: 3-2.
Helaas leverde de slotfase geen kansen meer op. We verkochten onze huid heel duur, maar een gelijkspel zou ook ietsje te veel zijn geweest. En nu vol vertrouwen naar Alliance F2, de volgende (sterke) tegenstander.
SEIZOENDETAILS
Na de 6-1 nederlaag in de beker van twee weken gelden troffen datzelfde Waterloo in de competitie. Ditmaal waren we beter voorbereid en wist iedereen beter wat te doen. Vorige keer speelde de nummer 6 (Jan) een zo belangrijke rol in de fikse nederlaag dat het zaak was hem minder speelruimte te geven. Hoewel dit talent fysiek kleiner is dan al onze mannen keken ze huizenhoog tegen hem op. Uit het team kwam de suggestie om Sven op hem te zetten, iets dat ik ook al in mijn hoofd had. Sven vond het best, zeker als Bas hem zou helpen. Verder spraken we af dat de middenvelders wat dichter bij de eigen verdediging zouden blijven.
Net als in de bekerwedstrijd scoorden wij als eerste. Roan speelde Rick aan op zo'n 10 meter van het doel, waar die een van zijn befaamde afstandschoten losliet. De keeper kon er met geen mogelijkheid bij: 0-1.
De wat verdedigender taktiek maakte het de tegenstander moeilijker om bij ons doel te komen. Maar een solo-actie van de vaak ongrijpbare Jan deed Tim Z. toch vissen: 1-1.
Waterloo werd langzamerhand sterker, maar vooral Tim K. wist hun aanvallen vaak te onderbreken. Roodwitte Jan zwierf continu over het veld en vond feilloos de ruimtes. Voor rust scoorde hij nog tweemaal zodat we met achterstand van helft ruilden.
Verschillende van onze mannen informeerden daarin al naar de tegenstander van volgende week alsof ze wilden zeggen dat ze weinig vertrouwen meer hadden in een goed resultaat.
Roan zag het echter nog wel zitten en gaf zich op als vrijwilliger om de kleine Jan af te stoppen. Met Bas op doel en Tim Z. op Roans plek gaven we alles wat we nog hadden. Met veel geluk en puik keeperswerk hielden we de mannen uit Driehuis van scoren af.
Een beetje tegen het wedstrijdbeeld in verkleinden we de achterstand zelfs en hoe ...!! Uit een snelle counter kwam Mehdi in scoringspositie, zijn schot belandde voor de voeten van Merlijn. Die wist er niet echt weg mee, maar Tim Z. was ook meegelopen. De bal bleef in niemandsland liggen en Tim besloot in een fractie van een seconde tot een hakje. De bal rolde tergend langzaam vlak langs de paal het doel in: 3-2.
Helaas leverde de slotfase geen kansen meer op. We verkochten onze huid heel duur, maar een gelijkspel zou ook ietsje te veel zijn geweest. En nu vol vertrouwen naar Alliance F2, de volgende (sterke) tegenstander.
SEIZOENDETAILS
zaterdag 12 november 2011
Een regelmatige zege
Na de billenkoek van vorige week tegen Waterloo kon de F3 wel een opkikkertje gebruiken. In die wedstrijd bleek duidelijk waar de verbeterpunten zitten (veldbezetting, passing en aanname) en maandag hebben we daaraan uitgebreid aandacht besteed tijdens de training.
Daarnaast maakte ik drie A4-tjes waarop ik de posities (bij balbezit en balverlies) duidelijk uitbeeldde en ook de handelswijze bij de keeperbal. Zoals ik hoopte toonden ze zich geïnteresseerd in de velletjes en begrepen ze snel wat mijn bedoeling was.
Dat bleek ook in de wedstrijd tegen Onze Gezellen F2 die René floot bij afwezigheid van vaste scheids Bob. Bij balbezit zwermde het middenveld mooi uit en bij balverlies maakten de DSS-ers de ruimtes zo klein mogelijk. Vooral Rick werkte erg hard en legde veel meer meters af dan in eerdere wedstrijden.
Het moet gezegd dat de tegenstander meer weerwerk bood dan hun positie op de ranglijst deed vermoeden. Roan zette ons weliswaar snel met een geplaatst schot op 1-0, maar daarna stokte de productie omdat onze aanval niet door de taaie verdediging heenkwam.
In de rust was er weinig reden om veranderingen door te voeren. Het was meer van 'Ga zo door!'. En dat deden ze! Hoewel de passes lang niet altijd aankwamen zagen de enthousiaste toeschouwers wel dat er meestal een gedachte achter ze zat. Langzamerhand nam de druk op het OG-doel zo toe dat er goals moesten vallen. Nu eens van de zijkant dan weer middendoor kregen Rick, Mehdi en Roan legio kansen. Rick schoot de 2-0 binnen en Mehdi prikte 3-0 op het scorebord. De 4-0 komt op naam van Roan omdat hij een zeker doelpunt van Mehdi nog met zijn noppen raakte. Het mooiste doelpunt maakte Mehdi dan toch uit een beeldschone voorzet van Rick.
Als we volgende week de posities ook zo goed bezetten moet het mogelijk zijn om Waterloo F1 serieus partij de bieden.
SEIZOENDETAILS
Daarnaast maakte ik drie A4-tjes waarop ik de posities (bij balbezit en balverlies) duidelijk uitbeeldde en ook de handelswijze bij de keeperbal. Zoals ik hoopte toonden ze zich geïnteresseerd in de velletjes en begrepen ze snel wat mijn bedoeling was.
Dat bleek ook in de wedstrijd tegen Onze Gezellen F2 die René floot bij afwezigheid van vaste scheids Bob. Bij balbezit zwermde het middenveld mooi uit en bij balverlies maakten de DSS-ers de ruimtes zo klein mogelijk. Vooral Rick werkte erg hard en legde veel meer meters af dan in eerdere wedstrijden.
Het moet gezegd dat de tegenstander meer weerwerk bood dan hun positie op de ranglijst deed vermoeden. Roan zette ons weliswaar snel met een geplaatst schot op 1-0, maar daarna stokte de productie omdat onze aanval niet door de taaie verdediging heenkwam.
In de rust was er weinig reden om veranderingen door te voeren. Het was meer van 'Ga zo door!'. En dat deden ze! Hoewel de passes lang niet altijd aankwamen zagen de enthousiaste toeschouwers wel dat er meestal een gedachte achter ze zat. Langzamerhand nam de druk op het OG-doel zo toe dat er goals moesten vallen. Nu eens van de zijkant dan weer middendoor kregen Rick, Mehdi en Roan legio kansen. Rick schoot de 2-0 binnen en Mehdi prikte 3-0 op het scorebord. De 4-0 komt op naam van Roan omdat hij een zeker doelpunt van Mehdi nog met zijn noppen raakte. Het mooiste doelpunt maakte Mehdi dan toch uit een beeldschone voorzet van Rick.
Als we volgende week de posities ook zo goed bezetten moet het mogelijk zijn om Waterloo F1 serieus partij de bieden.
SEIZOENDETAILS
zondag 6 november 2011
De eerste nederlaag
Op wederom een stralende zaterdag speelden we de derde wedstrijd in onze bekerpoule, op het voor ons ongebruikelijke tijdstip van 12 uur. Waterloo F1 kwam op bezoek. Tot vorige week stond het team uit Driehuis trots bovenaan, totdat men onverwacht verloor tegen Schoten. We verwachtten dus een pittige tegenstander en die verwachting bleek gerechtvaardigd…
Waar sommige coaches hun beklag wel eens doen over een te slap begin hadden René en ik niets te klagen. DSS F3 schoot superscherp uit de startblokken. Mehdi wist het net zo snel te vinden dat ik de details ervan niet eens meekreeg. Het thuispubliek er eens lekker voor zitten. Met een verdediging als de onze heeft iedere tegenstander het lastig om te scoren. In de competitie kregen we pas zes doelpunten tegen en in de twee bekerwedstrijden trof Bloemendaal F6 een keer doel.
In het lange restant van de wedstrijd kregen we een les in positiespel die we ons hopelijk nog lang heugen. Tim K. en Luuk stonden continu tegenover een overmacht aan roodwitten, zeker toen we probeerden de drie snelle tegendoelpunten te compenseren. In de voorhoede was het ieder voor zich en niemand wist eigenlijk meer wat te doen. Zo wist Waterloo even bijna evenveel te scoren als al onze in de voorgaande wedstrijden, vooral dankzij hun nummer 6 (Jan) over wie bewonderend commentaar te horen was. We prezen ons gelukkig dat we deze afstraffing ‘maar in de beker’ kregen.
Over twee weken volgt de uitwedstrijd voor de competitie en we zullen keihard moeten trainen om in die wedstrijd aan te tonen dat we daarin de terechte medekoploper zijn.
SEIZOENDETAILS
Waar sommige coaches hun beklag wel eens doen over een te slap begin hadden René en ik niets te klagen. DSS F3 schoot superscherp uit de startblokken. Mehdi wist het net zo snel te vinden dat ik de details ervan niet eens meekreeg. Het thuispubliek er eens lekker voor zitten. Met een verdediging als de onze heeft iedere tegenstander het lastig om te scoren. In de competitie kregen we pas zes doelpunten tegen en in de twee bekerwedstrijden trof Bloemendaal F6 een keer doel.
In het lange restant van de wedstrijd kregen we een les in positiespel die we ons hopelijk nog lang heugen. Tim K. en Luuk stonden continu tegenover een overmacht aan roodwitten, zeker toen we probeerden de drie snelle tegendoelpunten te compenseren. In de voorhoede was het ieder voor zich en niemand wist eigenlijk meer wat te doen. Zo wist Waterloo even bijna evenveel te scoren als al onze in de voorgaande wedstrijden, vooral dankzij hun nummer 6 (Jan) over wie bewonderend commentaar te horen was. We prezen ons gelukkig dat we deze afstraffing ‘maar in de beker’ kregen.
Over twee weken volgt de uitwedstrijd voor de competitie en we zullen keihard moeten trainen om in die wedstrijd aan te tonen dat we daarin de terechte medekoploper zijn.
SEIZOENDETAILS
zaterdag 29 oktober 2011
Op karakter
Vorige week won een half team de poule won van het Calvé-straatvoetbaltoernooi; onder andere van de andere helft. Gefeliciteerd, jongens!
Dit weekend stond weer een reguliere competitiewedstrijd op het programma, een echte zes-punten-wedstrijd. Tegenstander was namelijk EDO F2, dat met 3 punten achterstand op de vierde plaats bivakkeerde in de 3e klasse 09. De roodzwarte plaatsgenoten konden goed meekomen en er ontspon zich dus een boeiend duel tussen de voetballers op het honkbalveld.
In de eerste helft was het balbezit eerlijk over beide partijen verdeeld. EDO wist echter meer dreiging te creëren. Een onzorgvuldige pass van Luuk leidde tot een gevaarlijke counter. Het geplaatste schot dat volgde was keeper Tim Z. net te machtig: 0-1.
Voor de tweede maal in dit seizoen kwamen we dus op achterstand. Merlijn was onder de indruk van deze tegenstander en dacht dat we zouden verliezen. Maar zover was het - halverwege de wedstrijd - natuurlijk nog lang niet. Bas nam het keeperstenue van Tim over en met wat kleine bijstellingen van René en mij trokken we opnieuw ten strijde. Tim K., Luuk en de dynamische Sven pakten elke bal van de EDO-aanvallers af en stuurden die sneller en nauwkeuriger naar de voorste linie. Bas redde nog eenmaal fraai, maar daar bleef het bij. Op doorzettingsvermogen en conditie waren we uiteindelijk onze opponent de baas.
Via de vleugels drongen steeds meer ballen het centrum binnen, waar afwisselend Merlijn, Roan en Rick opdoken. Merlijn vond het eerst het net voor de verdiende gelijkmaker. Roan had kort daarna de winnende treffer al kunnen maken. Zijn poeier werd echter knap gekeerd door de EDO-doelman. Vlak voor tijd stond Rick echter op de goede plek om de overwinning binnen te halen.
Jongens, ik ben trots op jullie!
SEIZOENDETAILS
Dit weekend stond weer een reguliere competitiewedstrijd op het programma, een echte zes-punten-wedstrijd. Tegenstander was namelijk EDO F2, dat met 3 punten achterstand op de vierde plaats bivakkeerde in de 3e klasse 09. De roodzwarte plaatsgenoten konden goed meekomen en er ontspon zich dus een boeiend duel tussen de voetballers op het honkbalveld.
In de eerste helft was het balbezit eerlijk over beide partijen verdeeld. EDO wist echter meer dreiging te creëren. Een onzorgvuldige pass van Luuk leidde tot een gevaarlijke counter. Het geplaatste schot dat volgde was keeper Tim Z. net te machtig: 0-1.
Voor de tweede maal in dit seizoen kwamen we dus op achterstand. Merlijn was onder de indruk van deze tegenstander en dacht dat we zouden verliezen. Maar zover was het - halverwege de wedstrijd - natuurlijk nog lang niet. Bas nam het keeperstenue van Tim over en met wat kleine bijstellingen van René en mij trokken we opnieuw ten strijde. Tim K., Luuk en de dynamische Sven pakten elke bal van de EDO-aanvallers af en stuurden die sneller en nauwkeuriger naar de voorste linie. Bas redde nog eenmaal fraai, maar daar bleef het bij. Op doorzettingsvermogen en conditie waren we uiteindelijk onze opponent de baas.
Via de vleugels drongen steeds meer ballen het centrum binnen, waar afwisselend Merlijn, Roan en Rick opdoken. Merlijn vond het eerst het net voor de verdiende gelijkmaker. Roan had kort daarna de winnende treffer al kunnen maken. Zijn poeier werd echter knap gekeerd door de EDO-doelman. Vlak voor tijd stond Rick echter op de goede plek om de overwinning binnen te halen.
Jongens, ik ben trots op jullie!
SEIZOENDETAILS
zondag 16 oktober 2011
Weer dubbele cijfers
Deze zaterdag ging DSS F3 op bezoek bij de oudste club van Nederland, de in 1878 door Pim Mulier opgerichte Koninklijke HFC. Uit de uitslagen blijkt dat HFC F9 wekelijks flink verliest en dat was dit weekend niet anders. Naar de overwegingen om ons te laten spelen tegen eerstejaars pupillen is het raden; de club heeft genoeg keuze om een team van gelijke leeftijd in onze poule in te (laten) delen.
Hoe dan ook, het was een ongelijke strijd. Keeper Tim Z. en onze zieke topscorer Mehdi hadden zich afgemeld en daarom besloot ik de spits van mijn oude team - het huidige F11 - uit te nodigen. Ondanks dat hij zich wat onder de indruk toonde kon Tijn in de eerste helft goed meekomen.
Mehdi en Merlijn willen gevoeldmatig nog wel eens dezelfde positie in het veld terechtkomen, waarbij ze elkaar in de weg lopen. Zonder zijn medespits voelde Merlijn zich kennelijk vrijer, met vier (!) mooie doelpunten tot gevolg.
In de tweede helft was scoren voor Merlijn een stuk moeilijker. Het lot bepaalde namelijk dat hij Bas als keeper moest vervangen. Wat mij betreft mocht hij gerust af en toe naar voren gaan, als hij het wanneer maar met verdedigers Luuk en Tim K. overlegde. Ondanks regelmatige pogingen lukte het Merlijn echter niet meer zijn persoonlijke score op te voeren.
Dat lukte Rick (3x) en Roan (2x) wel. Roans tweede goal viel na het laatste fluitsignaal en telde dus eigenlijk niet. De scheidsrechter kwam niettemin tot een uitslag die twee doelpunten hoger lag dan de 1-8 die uit mijn administratie bleek, dus ik noteer voor Roan twee goals. Wie de ontbrekende treffer liet aantekenen weet ik niet.
Het gros van de F3-spelers doet donderdag en vrijdag mee aan de voetbaltweedaagse van SportFever. Ik wens ze veel plezier en zie ze hopelijk volgende week maandag weer op de training.
SEIZOENDETAILS
Hoe dan ook, het was een ongelijke strijd. Keeper Tim Z. en onze zieke topscorer Mehdi hadden zich afgemeld en daarom besloot ik de spits van mijn oude team - het huidige F11 - uit te nodigen. Ondanks dat hij zich wat onder de indruk toonde kon Tijn in de eerste helft goed meekomen.
Mehdi en Merlijn willen gevoeldmatig nog wel eens dezelfde positie in het veld terechtkomen, waarbij ze elkaar in de weg lopen. Zonder zijn medespits voelde Merlijn zich kennelijk vrijer, met vier (!) mooie doelpunten tot gevolg.
In de tweede helft was scoren voor Merlijn een stuk moeilijker. Het lot bepaalde namelijk dat hij Bas als keeper moest vervangen. Wat mij betreft mocht hij gerust af en toe naar voren gaan, als hij het wanneer maar met verdedigers Luuk en Tim K. overlegde. Ondanks regelmatige pogingen lukte het Merlijn echter niet meer zijn persoonlijke score op te voeren.
Dat lukte Rick (3x) en Roan (2x) wel. Roans tweede goal viel na het laatste fluitsignaal en telde dus eigenlijk niet. De scheidsrechter kwam niettemin tot een uitslag die twee doelpunten hoger lag dan de 1-8 die uit mijn administratie bleek, dus ik noteer voor Roan twee goals. Wie de ontbrekende treffer liet aantekenen weet ik niet.
Het gros van de F3-spelers doet donderdag en vrijdag mee aan de voetbaltweedaagse van SportFever. Ik wens ze veel plezier en zie ze hopelijk volgende week maandag weer op de training.
SEIZOENDETAILS
zondag 9 oktober 2011
Beide beentjes op de grond
Tja, als je vijf wedstrijden achtereen nauwelijks tegenstand hebt gehad kun je al speler, ouder en coach gaan denken dat de overwinningen vanzelf komen. Na vandaag weten we dus wel beter.
Dat onze poule opponenten bevat die zich met ons kunnen meten vermoedden we wel. Maar dat DSOV er daarvan een kon zijn drong pas halverwege de wedstrijd tot ons allemaal door. Toen hadden we zelfs ervaren hoe het voelt om op achterstand te staan. Door slordigheid van het team uit Vijfhuizen en goed keeperswerk van Tim Z. bleef die tot één doelpunt beperkt.
Enkele goed uitgevoerde tactische tips brachten in de tweede helft meer lijn in ons spel. Spitsen Mehdie en Merlijn bleven verder uit elkaar en verdedigers Luuk en Tim K. - goed ondersteund door de kordate Sven - stonden beter ten opzichte van hun directe tegenstanders. Ook de wind blies in ons voordeel.
DSOV bleef echter dreigend in de tegenstoot. De kansen waren nu eerlijker verdeeld. Rick wist niettemin als enige het net te vinden, met een verdiend gelijkspel als resultaat. Door dit puntverlies krijgen we aan kop van de ranglijst weer gezelschap van Waterloo F1 en Bloemendaal F3.
Met z'n allen hebben we genoten van een lekker spannende wedstrijd. Als kersverse trainer (op de maandagavond) heb ik goed kunnen zien waaraan we nog moeten werken (o.a. positiespel).
SEIZOENDETAILS
Dat onze poule opponenten bevat die zich met ons kunnen meten vermoedden we wel. Maar dat DSOV er daarvan een kon zijn drong pas halverwege de wedstrijd tot ons allemaal door. Toen hadden we zelfs ervaren hoe het voelt om op achterstand te staan. Door slordigheid van het team uit Vijfhuizen en goed keeperswerk van Tim Z. bleef die tot één doelpunt beperkt.
Enkele goed uitgevoerde tactische tips brachten in de tweede helft meer lijn in ons spel. Spitsen Mehdie en Merlijn bleven verder uit elkaar en verdedigers Luuk en Tim K. - goed ondersteund door de kordate Sven - stonden beter ten opzichte van hun directe tegenstanders. Ook de wind blies in ons voordeel.
DSOV bleef echter dreigend in de tegenstoot. De kansen waren nu eerlijker verdeeld. Rick wist niettemin als enige het net te vinden, met een verdiend gelijkspel als resultaat. Door dit puntverlies krijgen we aan kop van de ranglijst weer gezelschap van Waterloo F1 en Bloemendaal F3.
Met z'n allen hebben we genoten van een lekker spannende wedstrijd. Als kersverse trainer (op de maandagavond) heb ik goed kunnen zien waaraan we nog moeten werken (o.a. positiespel).
SEIZOENDETAILS
zondag 2 oktober 2011
DSS F3 blijft op 100%
Dit weekeinde stond weer een competitieronde op het programma, de derde. Luuk en ik bestegen onze stalen rossen en zetten koers naar Driehuis voor de wedstrijd tegen Velsen F2. Door een uit de kluiten gewassen, in geel-blauw gestoken jongeling met zijn moeder te volgen kwamen we probleemloos waar we wezen moesten. Zoals afgesproken was iedereen mooi op tijd aanwezig.
Op het veld aangekomen kon ik moeilijk geloven dat dit team de twee voorgaande wedstrijden verloor met al 10 doelpunten tegen. Twee van de negen spelers - waaronder onze gids - waren een halve kop groter dan Bas, de grootste van ons toch niet klein te noemen negental.
Dat voor het winnen van een voetbalmatch meer nodig is dan lengte en kracht bleek al ras. Sterker nog, de langste speler op het veld hielp ons zelfs aan de eerste goal door een dreigende voorzet van Mehdi in eigen doel te werken. Goed samenspel, overzicht en een superieure verdediging (Sven, Tim K. en Luuk) zorgden ervoor dat keeper Tim Z. wederom niet op proef werd gesteld.
Bas gaf hem na rust de kans om zijn tweede competitiegoal te scoren. Die greep Tim met beide handen aan. Hij gaf een bijna-goal van Mehdi een laatste zetje en tekende zo de 0-4 eindstand aan. Rick en Merlijn rondden in de eerste helft namelijk al twee van de vele vloeiende aanvallen af.
Dat de score niet hoger uitviel was met name te danken aan het feit dat het wel erg druk was met vaak zeventien (!) spelers op de Velsense helft. Maar ook de uitstekende keeper voorkwam dat we opnieuw de dubbele cijfers haalden.
Aanstaande maandag beginnen we met twee keer per week te trainen. We zullen er dus alleen nog maar beter op worden ...
SEIZOENDETAILS
Op het veld aangekomen kon ik moeilijk geloven dat dit team de twee voorgaande wedstrijden verloor met al 10 doelpunten tegen. Twee van de negen spelers - waaronder onze gids - waren een halve kop groter dan Bas, de grootste van ons toch niet klein te noemen negental.
Dat voor het winnen van een voetbalmatch meer nodig is dan lengte en kracht bleek al ras. Sterker nog, de langste speler op het veld hielp ons zelfs aan de eerste goal door een dreigende voorzet van Mehdi in eigen doel te werken. Goed samenspel, overzicht en een superieure verdediging (Sven, Tim K. en Luuk) zorgden ervoor dat keeper Tim Z. wederom niet op proef werd gesteld.
Bas gaf hem na rust de kans om zijn tweede competitiegoal te scoren. Die greep Tim met beide handen aan. Hij gaf een bijna-goal van Mehdi een laatste zetje en tekende zo de 0-4 eindstand aan. Rick en Merlijn rondden in de eerste helft namelijk al twee van de vele vloeiende aanvallen af.
Dat de score niet hoger uitviel was met name te danken aan het feit dat het wel erg druk was met vaak zeventien (!) spelers op de Velsense helft. Maar ook de uitstekende keeper voorkwam dat we opnieuw de dubbele cijfers haalden.
Aanstaande maandag beginnen we met twee keer per week te trainen. We zullen er dus alleen nog maar beter op worden ...
SEIZOENDETAILS
zaterdag 24 september 2011
Gezocht: Uitdaging
In het tweede bedrijf van het bekeravontuur ontving DSS F3 de stadgenoten van Alliance F4. Het zonnetje lokte flink wat toeschouwers naar dit matineuze duel. Zij die hoopten op een verhitte cupstrijd kwamen van een koude kermis thuis. Doelpunten vielen er genoeg - 12 stuks maar liefst - maar ze waren zeer onevenwichtig verdeeld.
Voor de derde keer dit seizoen bereikten de roodgroenen de 'dubbele cijfers' en voor de vierde keer in vier wedstrijden scoorde Mehdi vier doelpunten. Rick (3x), Roan (2x), Bas, Sven en keeper (!) Tim Z. maakten de drie dozijn vol; die laatste wilde in de tweede helft graag voetballen bij gebrek aan werk.
Hoewel ik trots ben op ons goede positiespel en de enorme schotkracht sta ik als coach bij dergelijke krachtverschillen wat ongemakkelijk langs de zijlijn. De eerste twee doelpunten begroet ik met gejuich, maar al snel uit ik mijn enthousiasme niet meer zo duidelijk uit piëteit met de tegenstander. Hetzelfde geldt voor de spelers. Zij zijn aan een echte uitdaging toe, al kon ik tevreden constateren dat ze hun concentratie beter vasthielden dan vorige week.
Vermoedelijk is het wachten tot na de herfstvakantie voordat het zover komt. Waterloo, Schoten en Bloemendaal lijken de sterkste tegenstanders in de competitie en die komen we pas in november tegen. Tot die tijd treffen we achtereenvolgens Velsen, DSOV en Koninklijke HFC die alle nog puntloos zijn. Benieuwd hoe we na die drie duels in de ranking van de Paul Sprengers-bokaal staan...
SEIZOENDETAILS
Voor de derde keer dit seizoen bereikten de roodgroenen de 'dubbele cijfers' en voor de vierde keer in vier wedstrijden scoorde Mehdi vier doelpunten. Rick (3x), Roan (2x), Bas, Sven en keeper (!) Tim Z. maakten de drie dozijn vol; die laatste wilde in de tweede helft graag voetballen bij gebrek aan werk.
Hoewel ik trots ben op ons goede positiespel en de enorme schotkracht sta ik als coach bij dergelijke krachtverschillen wat ongemakkelijk langs de zijlijn. De eerste twee doelpunten begroet ik met gejuich, maar al snel uit ik mijn enthousiasme niet meer zo duidelijk uit piëteit met de tegenstander. Hetzelfde geldt voor de spelers. Zij zijn aan een echte uitdaging toe, al kon ik tevreden constateren dat ze hun concentratie beter vasthielden dan vorige week.
Vermoedelijk is het wachten tot na de herfstvakantie voordat het zover komt. Waterloo, Schoten en Bloemendaal lijken de sterkste tegenstanders in de competitie en die komen we pas in november tegen. Tot die tijd treffen we achtereenvolgens Velsen, DSOV en Koninklijke HFC die alle nog puntloos zijn. Benieuwd hoe we na die drie duels in de ranking van de Paul Sprengers-bokaal staan...
SEIZOENDETAILS
zondag 18 september 2011
Medekoploper
Inmiddels zijn we met DSS F3 twee weken verder en baden we in weelde; drie wedstrijden gespeeld en ze alledrie dik gewonnen.
Nadat ik vorige week verstek moest laten gaan maakte ik zaterdag voor het eerst kennis met Roan. Hij is een robuuste jongen met dynamiet in de voeten. Ons team blijkt met hem nog sterker dan ik in mijn vorige verslag al inschatte. Mehdi en hij scoorden in de twee competitiewedstrijden elk 8 (!) maal. Voeg daar de goals van Luuk, Rick en Tim K. bij en het doelsaldo van 19-1 is verklaard.
De F3-azen zijn dus nog niet echt uitgedaagd. In de nog zeer prille competitie tekent zich in 3e klasse 9 een tweedeling af. Waterloo F1, Alliance F2 en Schoten F1 zullen zo te zien meer tegenstand bieden dan de opponenten totnogtoe.
Stormvogels F2 bestond uit louter spelers van minimaal een jaar jonger dan de onze en was dus een maatje te klein. Hoewel de Velsenaren vochten voor elke meter was de wedstrijd voor beide partijen niet echt leuk. De rood/groene thuisploeg was veel te sterk. De jongens hadden moeite de concentratie te behouden en - gelukkig voor de dappere tegenstander - stond het vizier verre van scherp. Aan het samenspel tussen onze spitsen (Mehdi, Roan en Merlijn) gaan we de komende wedstrijden aandacht besteden zodat we nog sterker zijn wanneer we onze medekoplopers treffen.
Volgende week staat de tweede bekerwedstrijd op het programma. Alliance F4 is daarin de tegenstander. Tot dan!
SEIZOENDETAILS
Nadat ik vorige week verstek moest laten gaan maakte ik zaterdag voor het eerst kennis met Roan. Hij is een robuuste jongen met dynamiet in de voeten. Ons team blijkt met hem nog sterker dan ik in mijn vorige verslag al inschatte. Mehdi en hij scoorden in de twee competitiewedstrijden elk 8 (!) maal. Voeg daar de goals van Luuk, Rick en Tim K. bij en het doelsaldo van 19-1 is verklaard.
De F3-azen zijn dus nog niet echt uitgedaagd. In de nog zeer prille competitie tekent zich in 3e klasse 9 een tweedeling af. Waterloo F1, Alliance F2 en Schoten F1 zullen zo te zien meer tegenstand bieden dan de opponenten totnogtoe.
Stormvogels F2 bestond uit louter spelers van minimaal een jaar jonger dan de onze en was dus een maatje te klein. Hoewel de Velsenaren vochten voor elke meter was de wedstrijd voor beide partijen niet echt leuk. De rood/groene thuisploeg was veel te sterk. De jongens hadden moeite de concentratie te behouden en - gelukkig voor de dappere tegenstander - stond het vizier verre van scherp. Aan het samenspel tussen onze spitsen (Mehdi, Roan en Merlijn) gaan we de komende wedstrijden aandacht besteden zodat we nog sterker zijn wanneer we onze medekoplopers treffen.
Volgende week staat de tweede bekerwedstrijd op het programma. Alliance F4 is daarin de tegenstander. Tot dan!
SEIZOENDETAILS
zaterdag 3 september 2011
DSS F3: een gespreid bedje
Zo, het nieuwe seizoen is weer afgetrapt.
Na een enorm gezellig voetbaljaar als leider van het hartverwarmende F16-team zie ik op 3 september allemaal nieuwe gezichten. Op mijn eigen zoon Luuk na ken ik geen van de F3-spelers noch hun ouders. Mijn nieuwe team blijkt al vrij hecht. Het kwintet dat vorig jaar in de F4 speelde en de twee die van F9 overkwamen kennen elkaar al. Hetzelfde geldt voor collega-coach René (ex-F9) en de ouders. Zij allen zien elkaar dagelijks op school. De andere nieuweling is de talentvolle Merlijn die pas een halfjaar op de velden ronddartelt (vanaf de winterstop in F21).
Uit de antwoorden op mijn vraag naar hun posities in hun vorige teams ontdek ik dat de F3 met een keeper (Tim Z.), 3 verdedigers (Luuk, Tim K., Bas), 3 middenvelders (Sven, Rick, Roan) en twee spitsen (Merlijn, Mehdi) een ideale samenstelling heeft. Vrijwel ongetraind blijken ze elkaar uitstekend te kunnen vinden. Mehdi (4 goals), Bas (3), Rick, Merlijn en Sven (elk 1) schieten ons naar een 10-1 bekeroverwinning tegen het aanzienlijk minder ingespeelde Bloemendaal F6.
Volgende week start de competitie en voorzichtig concludeer ik dat ik voetbaltechnisch in een gespreid bedje ben terechtgekomen. Mijn complimenten aan Marcel Witmer voor zijn prima werk bij de kweekvijver F4.
Wellicht dat ik er qua organisatie en communicatie nog iets aan kan toevoegen ... 1e bekerronde (3/9)
BVC Bloemendaal F6 - DSS F3: 1 - 10
Na een enorm gezellig voetbaljaar als leider van het hartverwarmende F16-team zie ik op 3 september allemaal nieuwe gezichten. Op mijn eigen zoon Luuk na ken ik geen van de F3-spelers noch hun ouders. Mijn nieuwe team blijkt al vrij hecht. Het kwintet dat vorig jaar in de F4 speelde en de twee die van F9 overkwamen kennen elkaar al. Hetzelfde geldt voor collega-coach René (ex-F9) en de ouders. Zij allen zien elkaar dagelijks op school. De andere nieuweling is de talentvolle Merlijn die pas een halfjaar op de velden ronddartelt (vanaf de winterstop in F21).
Uit de antwoorden op mijn vraag naar hun posities in hun vorige teams ontdek ik dat de F3 met een keeper (Tim Z.), 3 verdedigers (Luuk, Tim K., Bas), 3 middenvelders (Sven, Rick, Roan) en twee spitsen (Merlijn, Mehdi) een ideale samenstelling heeft. Vrijwel ongetraind blijken ze elkaar uitstekend te kunnen vinden. Mehdi (4 goals), Bas (3), Rick, Merlijn en Sven (elk 1) schieten ons naar een 10-1 bekeroverwinning tegen het aanzienlijk minder ingespeelde Bloemendaal F6.
Volgende week start de competitie en voorzichtig concludeer ik dat ik voetbaltechnisch in een gespreid bedje ben terechtgekomen. Mijn complimenten aan Marcel Witmer voor zijn prima werk bij de kweekvijver F4.
Wellicht dat ik er qua organisatie en communicatie nog iets aan kan toevoegen ... 1e bekerronde (3/9)
BVC Bloemendaal F6 - DSS F3: 1 - 10
Abonneren op:
Posts (Atom)

